فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان
بار دیگر سایه شوم اعدام بر سر مردمی سنگینی می‌کند که زندگی، آزادی و کرامت انسانی‌شان در چنگال سرکوب گرفتار شده است. تأیید حکم اعدام زندانی سیاسی، منوچهر فلاح در زندان لاکان رشت، صدور حکم اعدام برای هم‌وطن معترض عرب، ایلیا بن رشید در اصفهان، صدور حکم اعدام برای زندانی سیاسی، رضا زنگنه در زندان مرکزی کرج و یک زندانی دیگر به اتهام امنیتی به نام حسن گلشن‌نژاد در زندان مشهد و همچنین تداوم موج اعدامها در ایران و حضور صدها و هزاران زندانی در صف اعدام، زنگ خطری است که نمی‌توان در برابر آن سکوت کرد….
بیانیه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در صد و چهل و چهارمین هفته، روز سه‌شنبه ۵آبان ۱۴۰۵با تأکید بر استمرار اعدامهای وحشیانه و صدور احکام اعدام توسط قضاییه جلادان، منتشر شد.
بیانیه، تداوم موج اعدامها را زنگ خطری که نمی‌توان در برابر آن سکوت کرد، توصیف کرده و می‌افزاید:
اعدام در ایران تنها پایان دادن به زندگی یک شخص نیست؛ بلکه زخمی عمیق بر پیکر جامعه، ابزاری برای داغدار کردن ابدی خانواده‌ها و وسیله‌ای جهت گسترش ترس و خاموش کردن صدای اعتراض مردم است. اما تاریخ نشان داده است که هیچ طناب داری نمی‌تواند آرزوی آزادی و برابری را از دل انسان‌ها بیرون بکشد و هیچ سرکوبی قادر نیست برای همیشه صدای حق‌خواهی را خاموش کند.
آمار هولناک اعدامها توسط حکومت مستبد حاکم بر کشورمان در مهرماه، چهره عریان این سرکوب را آشکار می‌کند: بنا بر آمار ارائه‌شده، دست‌کم ۸۷ تن تنها در ۲۰ روز اخیر اعدام شده‌اند که در میان آنان ۷ زندانی سیاسی و ۲ زن نیز حضور دارند.
در چنین شرایطی، موضع‌گیری خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق‌بشر ایران علیه اعدامها و گسترش سرکوب مردم، بار دیگر اهمیت توجه و واکنش جامعه جهانی به نقض حقوق‌بشر در ایران را برجسته می‌کند. دفاع از حق حیات، آزادی بیان و حق اعتراض، مسئولیتی انسانی است که نباید در مرزهای سیاسی متوقف شود.
امروز، همه زندانیان محکوم به اعدام به صدای ما نیاز دارند. نباید اجازه دهیم نام آنان در سکوت و بی‌تفاوتی گم شود. هر قدم در راه لغو مجازات اعدام، گامی به سوی جامعه‌یی آزادتر و انسانی‌تر است.
از همه مردم آزادیخواه، خانواده‌های دادخواه، فعالان حقوق‌بشر، فعالان سیاسی و صنفی و وجدانهای بیدار می‌خواهیم که در برابر موج اعدامها سکوت نکنند؛ صدای زندانیان محکوم به اعدام باشند، این احکام را محکوم کنند و برای توقف اعدامها و لغو این مجازات غیرانسانی، همبستگی خود را گسترش دهند.
موفقیت ما در توقف ماشین اعدام، کشتار و سرکوب، تنها به همبستگی ما بستگی دارد. برای این هدف مهم متحد شویم.
اعضای کارزار “سه‌شنبه‌های نه به اعدام” سه‌شنبه ۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل و چهارم در ۶۶ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعه‌سرا، زندان دره‌شهر ایلام و زندان مشکین‌شهر.