بیانیه‌ها

اصل ۱- ضمن حفظ استقلال و تماميت ارضی ايران، بايد به مردم آذربايجان آزادی داخلی و خود‌ مختاری مدنی داده شود تا بتوانند در پيشبرد فرهنگ خود و ترقی و آبادی آذربايجان با مرعی داشتن قوانين عادلانه کشور، سرنوشت خود را تعيين نمايند۰

هم‌میهنان گرامی! با فرا رسیدن مرداد و شهریور ۱۴۰۵ سی و هشت سال از کشتار گستردهٔ هزاران زندانی سیاسی مبارز راه آزادی در سیاه‌چال‌های جمهوری اسلامی می‌گذرد. حزب تودهٔ ایران آن کشتار را به‌درستی فاجعهٔ ملی خوانده است. در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۳۶۰، رژیم ولایت فقیه به رهبری خمینی با …

هیئت سیاسی فرقۀ دمکرات آذربایجان درگذشت این هنرمند پیشکسوت را به خانوادۀ محترم و تمامی بازماندگان ایشان، به همۀ هنرمندان و روشنفکران و دوستانش تسلیت می گوید و برای آنان شکیبایی آرزو می‌کند.

سیاست‌ها و هدف‌های دو طرف این جنگ هیچ نسبت مثبتی با زندگی زحمتکشان میهن ما ندارد. در چنین وضعیتی شعار توقف فوری جنگ باید شعار اصلی کارگران و زحمتکشان میهنمان باشد.

به مناسبت روز جهانی کارگر ۲۰۲۶، ما خواستار بسیج‌های رزمجویانه در سراسر جهان در زیر این شعار هستیم: یا زندگی و نیازهای ما یا سودهای آنان! نه به فداکاری برای جنگ‌ها و سودهای سرمایه کار همراه با حقوق، تنظیم‌شده برپایۀ قراردادهای جمعی برآورده شدن نیازهای کنونی کارگران همبستگی و انترناسیونالیسم سلاح‌های …

(این)جنگ برای مرتجعان حاکم «نعمت»ی‌ است برای اینکه بتوانند بر بحران مشروعیتی سرپوش بگذارند که پس از سرکوب و کشتار خونین مردم (در دیماه ۱۴۰۴)، شکل گرفت.

پیروزی اتحاد شوروی سوسیالیستی بر آلمان فاشیستی در ماه مه ۱۹۴۵ و پیدایش وضعیت مناسب برای آزادی ملت‌هایی که در شرایط استعماری و نیمه‌استعماری به سر می‌بردند، واکنش مثبتی در میان محافل مترقی ایران و نیروهای دمکرات منطقه خاورمیانه ایجاد کرده بود.

هیات سیاسی فرقه دمکرات آذربایجان شدیدا با دخالت‌های امپریالیسم آمریکا در تحولات میهنمان مخالف است و قاطعانه چنین دخالت‌هایی را محکوم می‌کند.

هشتادمین سالگرد تشکیل حکومت ملی و خودمختار آذربایجان در شرایطی فرارسیده است که زندگی همه خلق‌های ساکن کشورمان ایران، بویژه کارگران و زحمتکشان شهر و روستا، اعم از فارس و کُرد و بلوچ و… همانند ما آذربایجانی‌ها غرق در دشواری‌های خانمان‌برانداز و روزافزون شده است.

حزب توده ایران در عرصه جنبش‌های خلق‌های میهنمان علیه رفع ستم ملی و علیه تبعیض‌های حکومتی نسبت به خلق‌ها و اقلیت‌های ملی و مذهبی همیشه در کنار نمایندگان اصیل آن‌ها بوده و از هیچ کمکی به مبارزه آنان دریغ نکرده است.