هزینه‌های نظامی به‌گونه‌ای انفجاری در حال افزایش هستند، در حالی که سازمان‌هایی مانند ناتو و اتحادیه اروپا نظامی‌گری را شدت بخشیده و اقتصاد جنگی را به‌عنوان “راهی برای توسعه” تبلیغ می‌کنند. در عین حال، از مردم خواسته می‌شود که هزینه‌های این روند را با اقدامات ریاضتی جدید، خصوصی‌سازی‌ها و نابودکردن دستاوردهای اجتماعی بپردازند.

 

جنبش بین‌المللی طبقه بنیان اتحادیه‌های کارگری و اتحادیه‌های رزمندۀ کارگری در سراسر جهان، با بهره بردن از پیکارگری خود یکصد و چهلمین سالگرد نبرد کارگران شیکاگو در سال ۱۸۸۶ را گرامی می‌دارند. آنان با مبارزات طبقاتی نوین، با آهنگی استوار و با همبستگی انترناسیونالیستی خود به‌روز غرور انگیز اول ماه مهِ، که نماد پیکار بی‌امان طبقه کارگر دربرابر بربریت سرمایه‌داری است، می‌بالند.

به‌مناسبت روز جهانی کارگر، فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری، این تاریخی‌ترین سازمان جهانی اتحادیه‌ای، که بیش از ۱۰۵ میلیون کارگر را در سراسر جهان نمایندگی می‌کند،  پیام گرم و رزمجویانۀ خود را به همۀ کارگران و کشاورزان و همۀ مردمان زحمتکش جهان تقدیم می‌کنند

پیام‌ها و خواسته‌های پیشگامان شیکاگو در سال ۱۸۸۶ امروز نیز همچنان وابسته و بایسته‌اند. تنش‌های سرمایه‌داری در حال ژرف‌تر شدن و گسترش هستند. نابرابری‌های اجتماعی به‌گونه‌ای چشمگیر در حال افزایش‌اند. هنگامی که جنگ‌ها و دست اندازی‌های امپریالیستی در دستور کار قرار گرفته‌اند، آزادی‌های دموکراتیک و حقوق سندیکایی در سراسر جهان مورد تاخت و تاز هستند.

دیگرگونی‌های که در جهان رخ می‌دهند، تهدید مستقیم تضادهای ژئوپلیتیکی و اقتصادی برای صلح و امنیت جهانی، از جمله امکان رخ دادن فاجعه‌ای هسته‌ای را تأیید می‌کنند. جنگ‌ها، دست‌یازی‌ها، تحریم‌ها و دورگیری‌های امپریالیستی همچنان ادامه دارند و پرتنش‌تر هم می‌شوند.

نسل‌کشی فلسطینی‌ها و وحشیگری‌های بیرون از پندار دولت اسرائیل در غزه ، تاخت و تاز بی‌جهت و مرگبار ایالات متحده و اسرائیل به ایران، یورش ایالات متحده به ونزوئلا و ربودن رئیس جمهور قانونی آن کشور، تهدیدهای تروریستی علیه کوبای سوسیالیستی و کوشش برای خفه کردن اقتصاد و مردم آن کشور از به‌کارگیری تحریم جنایتکارانۀ انرژی، بار دیگر ریاکاری، بدبینی و ماهیت غیرانسانی امپریالیسم را با تمام قد به نمایش گذاشته است.

هزینه‌های نظامی به‌گونه‌ای انفجاری در حال افزایش هستند، در حالی که سازمان‌هایی مانند ناتو و اتحادیه اروپا نظامی‌گری را شدت بخشیده و اقتصاد جنگی را به‌عنوان “راهی برای توسعه” تبلیغ می‌کنند. در عین حال، از مردم خواسته می‌شود که هزینه‌های این روند را با اقدامات ریاضتی جدید، خصوصی‌سازی‌ها و نابودکردن دستاوردهای اجتماعی بپردازند.

همزمان با کاهش درآمد کارگران در اثر بحران انرژی، تورم و بالا رفتن قیمت‌ها، دستمزدها همچنان ایستا هستند. در حالی که سود شرکت‌های چندملیتی و غول‌های انرژی رو به افزایش است.

پیامدهای چنین وضعیتی، بیش از همه آسیب‌پذیرترین بخش‌های طبقه کارگر را دربر می‌گیرد. زنان کارگر، جوانان و مهاجران با بهره‌کشی شدیدتر، دستمزدهای پایین‌تر، ناامنی شغلی بیشتر و دسترسی محدودتر به بهداشت، آموزش و فرهنگ روبه‌رو هستند. آنان نخستین قربانیان سیاست‌های ضد کارگری و مقررات‌زدایی از بازار کار هستند که با ویژگی دستخوش تازش سرمایه می‌شوند.

همزمان، ایمنی و سلامت در محیط کار به‌گونه‌ای روش‌مند ناتوان‌ می‌شوند. تدابیر حفاظتی از سوی کارفرمایان «هزینه» به‌حساب می‌آید، که پیامد چنین نگرشی، افزایش حوادث کار و مرگ‌ومیر در میان کارگران است. هر روز کارگران بر درگاه سود آسیب می‌بینند یا جانشان را از دست می‌دهند و با اندوه‌بار‌ترین شکلی اولویت‌های مطرح برای این سامانه را به‌نمایش می‌گذارند.

در دوران نوین، رویکرد دیجیتالی شدن و هوش مصنوعی، به جای بودن در خدمت کارگران و همۀ جامعه، برای شدت بخشیدن به‌کار، واپایش کارگران و گسترش شکل‌های دگرگونی‌پذیر کار استفاده می‌شود. ناامنی، بی‌ثُباتی کاری مقررات‌زدایی از روابط کار، به‌گونه‌ای گسترده در حال فراگیر شدن است.

در عین حال، سرکوب دولتی و کارفرمایی علیه مبارزات کارگری در حال شدت ‌یافتن. فعالان اتحادیه‌ای تحت پیگرد قرار می‌گیرند، اعتصاب‌ها جرم‌انگاری و آزادی‌های دموکراتیک کاسته می‌شوند. مهاجران و پناهندگان هدف قرار می‌گیرند، به‌عنوان نیروی کار ارزان مورد سوءاستفاده واقع و قربانی نژادپرستی و بهره‌کشی می‌شوند.

در رویارویی با این واقعیت، پاسخ طبقه کارگر نمی‌تواند گردن نهادن باشد.

ما خواستاریم:

• افزایش دستمزدها و قراردادهای جمعی کار با حقوق کامل
• اقدامات مؤثر برای رویارویی با گرانی و تورم
• خدمات درمانی، آموزش و تأمین اجتماعی عمومی و رایگان برای همه
• کاهش زمان کار، اشتغال دائمی با ساعات کاری پایدار، ازمیان برداشتن اشکال دگرگونی‌پذیر کار و حمایت از کارگران در پلتفرم‌های دیجیتال
• تدابیر تأمینی و بهداشتی در همه محیط‌های کاری
•           احترام به حقوق سندیکایی و آزادی‌های دموکراتیک
• حمایت از مهاجران و حقوق برابر برای همه کارگران

کارگران هیچ گرایشی به‌جنگ‌ها و دشمنی‌های صاحبان زور ندارند. برعکس، آنان با اتحاد، همبستگی و پیکار مشترک خود همه چیز را به دست می‌آورند.

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری از اتحادیه‌ها می‌خواهد که پذیرای سازش و گردن نهادن نبوده، پیکارهای خود را نیرومندتر کنند و در هر محل کار، هر بخش و هر کشوری، در رویارویی با بربریت سامانۀ پایه‌نهاده شده بر سود و جنگ، ایستادگی‌ها را سازمان دهند.

نیرومندی در تشکیلات است. امید در پیکار نهفته است.

به مناسبت روز جهانی کارگر ۲۰۲۶، ما خواستار بسیج‌های رزمجویانه در سراسر جهان در زیر این شعار هستیم:

یا زندگی و نیازهای ما یا سودهای آنان!

• نه به فداکاری برای جنگ‌ها و سودهای سرمایه
• کار همراه با حقوق، تنظیم‌شده برپایۀ قراردادهای جمعی
• برآورده شدن نیازهای کنونی کارگران
• همبستگی و انترناسیونالیسم سلاح‌های طبقه کارگر هستند!

باشد که روز جهانی کارگر امسال نقطه عطفی در نبرد و پدآفند ما باشد، برای جهانی بدون جنگ‌ها و درازدستی‌های امپریالیستی، به‌دور از ناروا گزینی و به‌دور بهر‌ کشی انسان از انسان.

زنده باد اول ماه مه!

زنده باد همبستگی انترناسیونالیستی!

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری – ۲۲ آوریل ۲۰۲۶

برگردان: جهان   ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

https://www.wftucentral.org/wftu-declaration-for-may-day-2026/

 

از سایت  صدای مردم
@sedayemardomdotnet