فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانصدای کارکنان شرکت ملی نفت ایران را بشنوید، پیش از آنکه دیر شود.
کارکنان صنعت نفت، سالهاست که در سختترین شرایط، بیسروصدا بار اصلی تولید و تأمین انرژی کشور را بر دوش میکشند و چرخ های اقتصادی و ارزآوری کشور را میچرخانند….
از دکلهای حفاری تا سکوهای دریایی و از مناطق عملیاتی تا پالایشگاهها و پتروشيمیها، از تأسیسات گازی تا خطوط انتقال، جاییکه گرمای طاقتفرسا، سرمای شدید، دوری از خانواده و خطرات جانی و امنیتی، بخش جداییناپذیری از زندگی روزمرهی آنان است.
این نیروها در روزهایی که بسیاری از فعالیتها متوقف میشوند، همچنان در میدان میمانند تا چراغ خانهها روشن، چرخ صنایع فعال و جریان درآمد ارزی کشور برقرار باشد.
با اينحال، اکنون روزهاست که گزارشهایی دربارهی مسدودشدن حسابهای شرکت ملی نفت و ایجاد اختلال در پرداخت حقوق کارکنان منتشر شده است.
اتفاقی که اگر ادامه پیدا کند، تنها یک مشکل مالی یا اداری نخواهد بود، بلکه مستقیماً امنیت تولید، آرامش کارکنان و ثبات اقتصادی کشور را هدف میگیرد.
پرسش روشن این است که چرا باید نیرویی که در گرما و سرما و در شرایط جنگی برای نخوابیدن تولید تلاش میکند، هزينهی اختلافات دولت، بانکها و صندوقهای مالی را بپردازد؟
آنان که تولید را سرپا نگه داشتهاند، نباید قربانی اختلافات شوند، کارکنان صنعت نفت، کارمندان پشتمیزنشین نیستند که بتوان فعالیتشان را برای چند روز متوقف کرد و انتظار داشت هیچ اتفاقی نیفتد.
تولید نفت و گاز به حضور شبانهروزی نیروهای متخصص، کارکنان عملیاتی، تعمیرکاران، مهندسان، اپراتورها، کارکنان ایمنی، نیروهای خدماتی و صدها گروه پشتیبان وابسته است.
کوچکترین اختلال در پرداخت هزینههای جاری، تأمین تجهیزات، تعمیرات یا خدمات عملیاتی میتواند زنجیرهای از مشکلات را در تأسیسات حیاتی کشور ایجاد کند.
این کارکنان در سکوهای نفتی و گازی ،در دل دریا و مناطق دورافتاده، با فاصلهای طولانی از خانوادههای خود به این مرز و بوم خدمت میکنند.
بسیاری از آنان شیفتهای سنگین و شرایط دشوار کاری را تحمل میکنند تا تولید متوقف نشود.
در شرایط جنگی نیز وظیفهی آنان سنگینتر شده است، زیرا صنعت نفت نهتنها منبع اصلی درآمد ارزی کشور، بلکه ستون تأمین انرژی، سوخت، خوراک نیروگاهها، پالایشگاهها و صنایع است.
در چنین وضعیتی، بهتأخیرانداختن حقوق کارکنان یا قراردادن شرکت در موقعیتی که برای پرداخت دستمزد نیروهایش با مشکل مواجه شود، رفتاری نابخردانه، ناعادلانه و غیرمسئولانه است.
اختلاف میان دستگاهها هرچه باشد، نباید معیشت کارکنانی را هدف بگیرد که نقشی در ایجاد این اختلافات نداشتهاند.
آنان نه تصمیمگیر بدهیها بودهاند، نه مسئول تنظیم بودجه و نه طرف مکاتبات میان دولت و صندوقها، اما اکنون نخستین گروهی هستند که از تبعات این اختلافها آسیب میبینند.
کارکنان صنعت نفت و شرکت ملی نفت را دریابید، پیش از آنکه دیر شود.
کارگروه نمایندگان نیروهای پیمانکاری شرکت ملی حفاری ایران
.