١٨ تير زخمی که بر حافظهٔ دانشگاه ماند

هجدهم تیر ۱۳۷۸ تنها یک تاریخ در تقویم نیست، نقطه‌ای سرنوشت‌ساز در تاریخ معاصر ایران است که نام کوی دانشگاه تهران را با یکی از تلخ‌ترین رخدادهای دانشجویی پیوند زد. اعتراض دانشجویان، که در ابتدا در واکنش به توقیف روزنامه سلام شکل گرفته بود، با حملهٔ نیروهای امنیتی و لباس‌شخصی به خوابگاه دانشجویان در شامگاه ۱۸ تیر وارد مرحله‌ای خشونت‌آمیز شد….

در جریان این حمله، بسیاری از دانشجویان مجروح یا بازداشت شدند و بخش‌هایی از خوابگاه دانشگاه آسیب دید. تصاویر دانشجویان زخمی، اتاق‌های تخریب‌شده، و فضای امنیتی حاکم بر دانشگاه به نماد آن روزها تبدیل شد و واکنش‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج از ایران برانگیخت.

پس از این واقعه، اعتراض‌ها برای چند روز در تهران و برخی شهرهای دیگر ادامه یافت و به یکی از مهم‌ترین جنبش‌های دانشجویی پس از انقلاب ۱۳۵۷ تبدیل شد. در سال‌های بعد نیز ۱۸ تیر به نمادی از مطالبهٔ آزادی دانشگاه، حق اعتراض، و دفاع از حقوق دانشجویان بدل شد، روزی که هر سال یادآور هزینه‌هایی است که دانشجویان برای بیان مطالباتشان پرداختند.

امروز، با گذشت سال‌ها از آن رویداد، ۱۸ تیر همچنان بخشی از حافظهٔ جمعی جامعهٔ ایران است؛ رخدادی است که نه‌تنها در تاریخ جنبش دانشجویی، بلکه در روایت تحولات سیاسی و اجتماعی ایران نیز جایگاهی ماندگار دارد.

از کانال تلگرام اصل ۲۰

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet