افزایش سرکوب در ترکیه در آستانه نشست ناتو در آنکارا

در آستانه برگزاری سی‌وششمین نشست سران ناتو در آنکارا، دولت ترکیه موج تازه‌ای از بازداشت‌ها و محدودیت‌ها را علیه فعالان سیاسی، اجتماعی، روزنامه‌نگاران و معترضان آغاز کرده است. این نشست قرار است روزهای ۷ و ۸ ژوئیه در پایتخت ترکیه برگزار شود….

بر اساس گزارش اومانیته، در روزهای اخیر بیش از ۲۰۰ نفر در ترکیه بازداشت شده‌اند و ۱۷۸ نفر از آنان به اتهام‌های مرتبط با «تروریسم» در بازداشت موقت قرار گرفته‌اند. در میان بازداشت‌شدگان، فعالان سیاسی، اعضای انجمن‌های زیست‌محیطی، روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشری دیده می‌شوند. مقام‌های ترکیه می‌گویند این افراد ممکن بود در آستانه نشست ناتو اقداماتی انجام دهند که ترکیه را کشوری مرتبط با «تروریسم» نشان دهد.

نهادهای حقوق بشری و وکلای بازداشت‌شدگان این اتهام‌ها را بی‌اساس می‌دانند. وکیل سردبیر مجله ال‌جی‌بی‌تی‌پلاس Kaos GL، که او نیز بازداشت شده، گفته است موکلش فقط درباره فعالیت روزنامه‌نگاری، دفاع از حقوق بشر و مواضع انتقادی‌اش نسبت به کارزار حکومتی «سال خانواده» بازجویی شده و هیچ ارتباط مشخصی با اتهام‌های تروریستی در پرونده وجود ندارد.

هم‌زمان، فشار بر رسانه‌ها نیز افزایش یافته است. چندین رسانه مستقل و منتقد دولت، از جمله خبرگزاری ANKA، روزنامه‌های جمهوریت، سوزجو و نفس و همچنین پلتفرم T24، هنوز برای پوشش نشست ناتو اعتبارنامه دریافت نکرده‌اند. فعالان رسانه‌ای می‌گویند این اقدام تلاشی آشکار برای کنار گذاشتن بخش مهمی از مطبوعات منتقد از پوشش یک رویداد بین‌المللی است.

این موج بازداشت‌ها در ادامه روند گسترده‌تر عقب‌گرد آزادی‌ها در ترکیه صورت می‌گیرد؛ روندی که شامل فشار بر حزب جمهوری‌خواه خلق، اصلی‌ترین حزب اپوزیسیون، زندانی شدن اکرم امام‌اوغلو، شهردار استانبول، پیگرد رسانه‌های منتقد و محدودیت فزاینده آزادی بیان است.

فعالان چپ و مخالفان اجتماعی می‌گویند هدف این عملیات، تأمین امنیت نشست ناتو نیست، بلکه جلوگیری از شکل‌گیری اعتراضات ضد ناتو و سرکوب صدای مخالفان است. یکی از اعضای کمیته جوانان انقلابی گفته است دولت می‌کوشد پیش از نشست، فضای اعتراض را خفه کند، اما این فشارها مانع ادامه اعتراض به ائتلافی نخواهد شد که به گفته او «از منافع امپریالیستی دفاع می‌کند، نه امنیت مردم».

تحلیلگران می‌گویند دولت اردوغان بار دیگر از مفهوم مبهم «تروریسم» برای خاموش کردن مخالفان استفاده می‌کند. با این حال، کشورهای عضو ناتو که خود را مدافع دموکراسی و حاکمیت قانون معرفی می‌کنند، تاکنون از انتقاد علنی جدی از آنکارا خودداری کرده‌اند؛ سکوتی که به موقعیت راهبردی ترکیه در این ائتلاف نظامی نسبت داده می‌شود.