۶ تیر ۱۲۸۷، چند روز پس از به توپ بستن مجلس شورای ملی، مردم تبریز به رهبری ستارخان و باقرخان علیه استبداد محمدعلیشاه به پا خاستند. کودتای شاه علیه مجلس، بسیاری از مراکز مشروطهخواهی را زیر فشار گذاشته بود، اما تبریز به یکی از کانونهای اصلی مقاومت بدل شد و اجازه نداد صدای مشروطهخواهی در ایران خاموش شود….
مقاومت تبریز فقط واکنشی محلی به سرکوب مجلس نبود؛ ادامه نبردی بود برای قانون، آزادی، عدالت و محدود کردن قدرت مطلقه. نیروهای دولتی کوشیدند شهر را محاصره و درهم بشکنند، اما تبریز ماهها ایستاد و نام ستارخان و باقرخان در تاریخ مشروطه به نماد پایداری مردم در برابر استبداد تبدیل شد. قیام تبریز نشان داد که مشروطه با توپ بستن مجلس پایان نیافته است؛ از دل همان سرکوب، نیرویی تازه برای احیای آن برخاست.
فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان