فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانامروز دفاع از زنان افغانستان تنها یک مسئولیت اخلاقی در قبال یک ملت نیست؛ بلکه دفاع از ارزشهای جهانی آزادی، کرامت انسانی و برابری است. جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و همه آزادیخواهان جهان باید در کنار زنان افغانستان بایستند و صدای آنان را در برابر سیاستهای تبعیضآمیز و سرکوبگرانه طالبان بلندتر کنند….
خبر بازداشت شماری از زنان در هرات توسط طالبان، بار دیگر توجه افکار عمومی جهان را به وضعیت اسفبار حقوق زنان در افغانستان جلب کرده است. این دستگیریها که در ادامه سیاستهای سرکوبگرانه طالبان علیه زنان صورت میگیرد، تنها یک رویداد امنیتی نیست؛ بلکه بخشی از پروژهای گسترده برای حذف زنان از عرصه عمومی، خاموش کردن صدای اعتراض و تثبیت نظامی مبتنی بر تبعیض جنسیتی است.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت، زنان افغانستان با محدودیتهای بیسابقهای در زمینه آموزش، اشتغال، آزادی رفتوآمد و مشارکت اجتماعی مواجه شدهاند. محروم کردن دختران از تحصیل، جلوگیری از حضور زنان در بسیاری از مشاغل و اعمال محدودیتهای گسترده بر زندگی روزمره آنان، نمونههایی از سیاستهایی است که آشکارا با اصول بنیادین حقوق بشر در تعارض قرار دارد.
با این حال، آنچه در افغانستان جریان دارد صرفاً داستان سرکوب نیست؛ بلکه داستان مقاومت نیز هست. زنان افغانستان در سختترین شرایط ممکن، با وجود تهدید، زندان و خشونت، همچنان برای حق آموزش، آزادی و کرامت انسانی مبارزه میکنند. این ایستادگی بخشی از یک سنت جهانی مبارزه زنان برای دستیابی به حقوق برابر است؛ سنتی که از جنبشهای حق رأی زنان در اروپا و آمریکا تا مبارزات معاصر علیه تبعیض و خشونت جنسیتی در سراسر جهان امتداد یافته است.
در ایران نیز جنبش زنان در دهههای اخیر نقش مهمی در مطالبه آزادیهای مدنی و حقوق برابر ایفا کرده است. زنان ایرانی با وجود محدودیتها و فشارهای گوناگون، همواره از بازیگران اصلی تحولات اجتماعی بودهاند و خواستههای آنان برای برابری، عدالت و حق انتخاب، بازتابی از مطالبات مشترک زنان در بسیاری از نقاط جهان است.
پیوند میان مبارزات زنان ایران، افغانستان و دیگر کشورها نشان میدهد که آزادی و برابری جنسیتی مرز جغرافیایی نمیشناسد و خواستهای انسانی و جهانی است.
اقدام طالبان در بازداشت زنان در هرات باید به صراحت محکوم شود. بازداشت و سرکوب زنانی که خواهان حقوق اولیه خود هستند، نه نشانه اقتدار بلکه نشانه هراس از صدای آزادیخواهی است. هیچ حکومتی نمیتواند با زندان، تهدید و سرکوب، خواست آزادی و برابری را برای همیشه خاموش کند. تجربه تاریخ نشان داده است که جنبشهای آزادیخواهانه، هرچند با موانع و هزینههای سنگین مواجه شوند، در نهایت مسیر خود را به سوی تحقق عدالت و حقوق انسانی ادامه میدهند.
امروز دفاع از زنان افغانستان تنها یک مسئولیت اخلاقی در قبال یک ملت نیست؛ بلکه دفاع از ارزشهای جهانی آزادی، کرامت انسانی و برابری است. جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و همه آزادیخواهان جهان باید در کنار زنان افغانستان بایستند و صدای آنان را در برابر سیاستهای تبعیضآمیز و سرکوبگرانه طالبان بلندتر کنند. آیندهای عادلانه و انسانی بدون حضور آزاد و برابر زنان قابل تصور نیست.
فتانه عبدالحسینی| عضو گروه مطالعات زنان|
#همبستگی_با_زنان_افغانستان
#نه_به_آپارتاید_جنسیتی