فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانجمهوری اسلامی در یک هفته اخیر دستکم ۵۹ نفر را اعدام کرده. در این شرایط کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز در حال رشد است و شمار زندانهایی که زندانیان آنها به این کارزار پیوستهاند به ۵۵ زندان گسترش یافت….
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» وارد هفته نودوششم خود شد. این هفته زندان مرکزی بیرجند نیز به جمع ۵۴ زندانی پیوست که پیام «نه به اعدام» را از پشت دیوارهای زندان به جامعه میرسانند.
با این حال اعدامها در زندانهای ایران با شتابی بیسابقه ادامه دارد.
درست در روز سهشنبه ۴ آذر که بیانیه جدید کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» منتشر شد، خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه جمهوری اسلامی اعلام کرد که یک زندانی در شهر بسطام، واقع در استان سمنان که اتهام او «تجاوز به عنف» اعلام شده بود، در ملاء عام اعدام شد. این گزارش به هویت زندانی اعدامشده اشارهای نکرد.
این نهمین اعدام در ملاء عام است که در سال ۲۰۲۵ میلادی در ایران ثبت میشود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» گفته است که از هفته گذشته تا کنون ۵۹ نفر و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون یکهزار و ۴۷۹ نفر در ایران اعدام شدهاند.
اغلب این اعدامها بدون اطلاعرسانی به خانوادهها انجام گرفته است.
بر اساس گزارشهایی که سازمان حقوق بشر ایران منتشر کرده است، اعدامشدگان در این یک هفته با اتهامهای گوناگونی محکوم شده بودند که برخی از آنها چنیناند:
۱۶ نفر با اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس محکوم شده و حکم آنها به اجرا درآمده است. این افراد در زندانهای کاشان، اهواز (سپیدار)، رشت (لاکان)، قم، قزوین (چوبیندر)، بروجرد، یاسوج، ساری، سمنان، شیراز (عادلآباد)، کرمان، مشهد، کرمانشاه (دیزلآباد) و مراغه اعدام شدند.
۹ نفر با اتهامهای مرتبط با «مواد مخدر» اعدام شدند. این اعدامها در زندانهای همدان، یزد، اصفهان (دستگرد) – شامل یک شهروند عراقی و چندین زندانی کُرد و عرب – و تبریز به ثبت رسید.
دو نفر با اتهام «تجاوز به عنف» در بسطام و زندان سمنان اعدام شدند.
چندین نفر از اعدامشدگان، از جمله حمید امینی (۲۵ ساله)، علی شعبانی (۲۵ ساله)، رضا نصرتی (۲۵ ساله) و پیمان عزیزی (۲۱ ساله در زمان اعدام، ۱۹ ساله در زمان بازداشت)، جوان بودند. پیمان عزیزی در حین خدمت سربازی به اتهام قتل همخدمتی خود بازداشت و اعدام شد.
گزارشهایی نیز از وضعیت اعدامشدگان از جمله شکنجه در دوران بازداشت (مانند پاره شدن پرده گوش نعمت مجیدزاده) و درخواست مبالغ سنگین برای جلب رضایت خانواده مقتول (۹ میلیارد تومان برای نعمت مجیدزاده) منتشر شده است.
اعدام ۲۵ نفر از این ۲۷ زندانی تاکنون از سوی رسانههای داخلی ایران یا منابع رسمی اعلام نشده است، که نشاندهنده ابعاد پنهان ماشین اعدام در کشور است.
تصویب قطعنامه سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی
در هفتهای که گذشت، در روز پنجشنبه ۲۹ آبان / ۲۰ نوامبر کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامهای را علیه وضعیت حقوق بشر در ایران تصویب کرد.
این قطعنامه که از سوی کانادا ارائه شد با ۷۹ رأی موافق، ۲۸ رأی مخالف و ۶۳ رأی ممتنع تصویب شد.
در قطعنامه سازمان ملل از «افزایش نگرانکننده و قابل توجه اعدامها» در ایران، بهویژه اعدامهایی که بر اساس اعترافات اجباری و بدون مراعات حقوق دادرسی صورت میگیرد بهشدت ابراز نگرانی شد.
قطعنامه با اشاره به این که حکم اعدام در ایران، با نسبت بیشتری علیه اقلیتهای بلوچ، کُرد و عرب صادر میشود، اعلام کرد که شمار اعدام شهروندان افغانستان نیز در حال افزایش است. قطعنامه نسبت به افزایش محدودیتها بر آزادی دین و باور در ایران نیز ابراز نگرانی شدید کرد.
این قطعنامه همچنین ضمن ابراز نگرانی از موارد نقض حقوق بشر از جمله اعدام نوجوانان، محرمانه نگه داشتن اجرای حکم، تحویل ندادن اجساد به خانوادهها و نیز بهرهگیری از اعدام بهعنوان ابزاری برای سرکوب اعتراضات، از حکومت ایران خواست تا به سمت لغو اجرای حکم اعدام پیش برود.
در چنین شرایطی، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با حضور و همراهی زندانیان ۵۵ زندان سراسر ایران وارد هفته نودوششم شد. این کارزار در بیانیه تازه خود گفته است که «تنها در ماه آبان ۳۱۱ اعدام اجرا شده که از زمان قتل عام ۶۷ تا کنون بیسابقه است».
با پیوستن زندان مرکزی بیرجند، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته نودوششم به ۵۵ زندان گسترش یافت.
نودوششمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در شرایطی فرا میرسد که دستگاه سرکوبگر در ایران برای بقای خود با شتابی بیسابقه، روند اعدام زندانیان را تشدید کرده است. گسترش دامنه اعدامها، در فقدان دادرسی عادلانه، و استفاده سیستماتیک از اعدام بهعنوان ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت، نقض آشکار حقوق بنیادین بشر و مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.
این هفته زندان مرکزی بیرجند نیز به جمع ۵۴ زندانی پیوست که پیام «نه به اعدام» را از پشت دیوارهای زندان به جامعه میرسانند.
در این هفته تصویب هفتادودومین قطعنامه ملل متحد در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران، دو حقیقت حقوقیِ تعیینکننده را به رسمیت شناخت:
۱. بهرسمیت شناختن قتلعام ۱۳۶۷ و ابراز نگرانی از تکرار آن
۲. محکوم کردن روند بی سابقه اعدامها و استفاده حکومت از اعدام بهعنوان ابزار ارعاب و سرکوب
با وجود این حکومت دست از اعدام و کشتار برنمیدارد. صدور حکم اعدام برای محمدمهدی سلیمانی -از بازداشتشدگان خیزش ۱۴۰۱- نه یک مورد استثنایی، بلکه الگوی ثابتِ حذف معترضان و از مشخصههای یک فرایند قضایی نامعتبر و سیاسی است. تنها در ماه آبان ۳۱۱ اعدام اجرا شده که از زمان قتل عام ۶۷ تا کنون بیسابقه است؛ همچنین از هفته گذشته تا کنون ۵۹ تن و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون ۱۴۷۹ تن اعدام شدهاند.
خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام، با وجود تهدید، احضار، بازداشت و فشارهای امنیتی، هفتهبههفته در خیابانها میایستند و از جان عزیزانشان دفاع میکنند. این اعتراضی است که نیازمند حمایت گسترده مردم و جامعه جهانی است.
سهشنبه ۴ آذر ۱۴۰۳ کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته نودوششم در ۵۵ زندان زیر، در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان مرکزی بیرجند.
هفته نودوششم