دریاچه ارومیه که سالهاست به دلیل سوءمدیریت و سیاستهای غلط رژیم در آستانه نابودی قرار دارد، اکنون وارد مرحلهای تازه از بحران شده است؛ طوفانهای نمکی آغاز شده و کارشناسان نسبت به پیامدهای اجتماعی، بهداشتی و اقلیمی آن هشدار دادهاند….
رضا حاجیکریم، رئیس هیأتمدیره فدراسیون صنعت آب، وضعیت این پهنه آبی را “بیمار اورژانسی رو به اغما” توصیف و از آغاز طوفان نمک و تأثیرات زنجیرهای آن بر زیستپذیری منطقه خبر داد.
نامبرده اذعان داشت که همه راهکارهای علمی برای احیا، سالها پیش طراحی شده بود اما هیچکدام اجرایی نشد و تغییر الگوی کشت، مهار چاههای غیرمجاز و رهاسازی حقابه، همه روی کاغذ ماندند.
عیسی بزرگزاده، سخنگوی صنعت آب رژیم، این دریاچه را نماد مدیریت غلط آب و کشاورزی دانست و عنوان کرد در حالیکه قرار بود مصرف آب در کشاورزی کاهش یابد، سطح زیرکشت و باغات سیب افزایش یافت و همین امر عملاً پروژه احیا را به شکست کشاند.
پیامدهای اجتماعی بحران نیز به شکل مهاجرت تدریجی روستاییان اطراف نمایان شده و حاکم ممکان، نماینده مجلس رژیم در ارومیه اعتراف کرده که ۹۰ تا ۹۶ درصد مساحت و حجم دریاچه از میان رفته و روستاهای اطراف به دلیل فرونشست زمین، گردوغبار نمکی و از بین رفتن کشاورزی در معرض تخلیه قرار گرفتهاند.
فریبرز ناطقیالهی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه زلزلهشناسی، خشکی دریاچه را نتیجه مستقیم بیتدبیریهای طولانی خواند و هشدار داد که طوفان نمکی میتواند به بیماریهای تنفسی و حتی سرطانهای غیرعادی منجر شود.
سرنوشت دریاچه ارومیه، نمونهای آشکار از سیاستهای ناکارآمد و بیتوجهی ساختاری رژیم به محیطزیست و سلامت عمومی است؛ روندی که نه تنها آینده زیستبومی منطقه را تهدید میکند، بلکه زندگی میلیونها شهروند در کوردستان را با خطر مستقیم روبهرو ساخته است.
فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان