گزارشی از وضعیت وخیم زینب جلالیان، زندانی زن سیاسی در زندان یزد

وضعیت زینب جلالیان، فعال کرد و زندانی سیاسی که طولانی‌ترین دوران محکومیت حبس ابد را در میان زنان زندانی سیاسی ایران می‌گذراند، تصویری روشن از سیاست سرکوب سیستماتیک زنان کرد و نقض گسترده حقوق بشر توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران است. محرومیت درمانی عامدانه، ممنوع‌الملاقاتی‌های طولانی و انتقال‌های تنبیهی، نشان‌دهنده اعمال شکنجه سفید و رفتارهای غیرانسانی علیه او هستند…

به گزارش ندای زنان،زینب جلالیان، فعال کرد و زندانی سیاسی، از اسفند ۱۳۸۶ تاکنون در بازداشت به‌سر می‌برد. او ابتدا به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد اما در سال ۱۳۹۰ این حکم به حبس ابد تقلیل یافت. جلالیان اکنون طولانی‌ترین دوران محکومیت حبس ابد در میان زنان زندانی سیاسی ایران را می‌گذراند.

وضعیت زندان و محل نگهداری

در طول بیش از ۱۸ سال حبس، زینب جلالیان بارها میان زندان‌های مختلف از جمله خوی، اوین، قرچک، کرمان، کرمانشاه و در نهایت زندان مرکزی یزد جابه‌جا شده است. این انتقال‌های مکرر که بدون هیچ توجیه قانونی انجام گرفته، عملاً وسیله‌ای برای افزایش فشار و تنبیه او بوده است. او هم‌اکنون در زندان مرکزی یزد در شرایط سخت نگهداری می‌شود.

شرایط سلامت

وضعیت جسمی جلالیان به‌شدت وخیم گزارش شده است. او با مشکلات جدی چشمی و خطر کاهش بینایی، بیماری‌های کلیوی و گوارشی، آسم و دردهای مزمن مواجه است. با وجود وخامت حال، تاکنون از دسترسی به درمان تخصصی و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان محروم بوده است. علاوه بر این، در دوره‌های طولانی از حق ملاقات با خانواده محروم مانده و از داروهای ضروری نیز بی‌بهره است.

نقض حقوق قانونی و انسانی

محاکمه ناعادلانه و چند دقیقه‌ای بدون دسترسی مؤثر به وکیل.
اتکا به اعترافات اجباری و تحت فشار برای صدور حکم.
انتقال‌های مکرر و تنبیهی میان زندان‌ها.
محرومیت عامدانه از خدمات درمانی و پزشکی.
محرومیت‌های طولانی از ملاقات با خانواده.

آخرین تحولات

طبق گزارش‌های معتبر حقوق بشری، زینب جلالیان همچنان در زندان مرکزی یزد نگهداری می‌شود. وضعیت جسمی او در ماه‌های اخیر وخیم‌تر شده و خطر از دست‌دادن بینایی جدی است. همزمان فشارهای امنیتی برای ابراز ندامت و همکاری همچنان بر او تحمیل می‌شود.

جمع‌بندی و درخواست

پرونده زینب جلالیان، تصویری روشن از سیاست سرکوب سیستماتیک زنان کرد و نقض گسترده حقوق بشر توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران است. محرومیت درمانی عامدانه، ممنوع‌الملاقاتی‌های طولانی و انتقال‌های تنبیهی، نشان‌دهنده اعمال شکنجه سفید و رفتارهای غیرانسانی علیه او هستند.