کشته‌ شدن چهار شهروند بلوچ با تیراندازی نیروهای امنیتی و آتش‌ گرفتن خودرو در شهرستان ایرانشهر

شاهدان عینی نیز اعلام کرده‌اند که پس از متوقف شدن خودرو، نیروهای مهاجم از خودروی خود پیاده و بار دیگر برای اطمینان از کشته شدن سرنشینان، اقدام به تیراندازی مجدد کرده‌اند.

به گزارش «حال‌ وش»دوشنبه ۲۱ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، حوالی ساعت ۱۳:۰۰، چهار شهروند بلوچ در منطقه سرکهوران شهرستان ایرانشهر، توسط نیروهای اداره اطلاعات این شهرستان بدون ایست و هشدار قبلی هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفته و جان خود را از دست داده‌اند. در پی این تیراندازی، خودروی حامل آنان نیز دچار آتش‌سوزی شده و اجساد قربانیان در میان شعله‌ها سوخته است.

هویت این چهار شهروند بلوچ کشته‌شده:

«عبدالحلیم حملی» ۵۰ ساله فرزند عبدالکریم،

«ناصر حملی (جمالزهی)» ۴۳ ساله فرزند عبدالرحمن،

«ماجد حملی (جمالزهی)» ۴۱ ساله فرزند عبدالرحمن،

«منصور جمالی» ۳۰ ساله فرزند عبدالخالق،

همگی متأهل، دارای فرزند و اهل و ساکن روستای آبچکی از توابع شهرستان سرباز.

به گفته منابع حال‌ وش: «ظهر دوشنبه نیروهای اداره اطلاعات شهرستان ایرانشهر که سرنشینان یک دستگاه خودروی پژو پارس بوده‌اند، بدون هرگونه ایست و هشدار قبلی، خودروی پژو ۴۰۵ حامل این چهار شهروند بلوچ را به‌صورت رگبار مستقیم هدف تیراندازی قرار داده‌اند که در نتیجه آن، هر چهار سرنشین با اصابت رگبار گلوله‌ها در دم جان خود را از دست داده‌اند.»

این منابع افزوده‌اند: «شدت تیراندازی به حدی بوده که خودرو پس از متوقف شدن دچار آتش‌سوزی شده و اجساد قربانیان نیز در میان شعله‌ها سوخته‌اند؛ به‌طوری‌که پیکر دو تن از آنان به‌شدت دچار سوختگی و غیرقابل شناسایی شده است.»

شاهدان عینی نیز اعلام کرده‌اند که پس از متوقف شدن خودرو، نیروهای مهاجم از خودروی خود پیاده و بار دیگر برای اطمینان از کشته شدن سرنشینان، اقدام به تیراندازی مجدد کرده‌اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، مقام‌های رسمی جمهوری اسلامی و نهادهای امنیتی درباره دلیل این تیراندازی، هویت قربانیان و اتهامات احتمالی آنان توضیحی ارائه نکرده‌اند.

این اقدام در حالی صورت گرفته که بر اساس موازین حقوقی و اصول دادرسی، هیچ فردی بدون طی روند قضایی، دسترسی به دادگاه عادلانه و امکان دفاع از خود نباید از حق حیات محروم شود. با این حال، آنچه در سال‌های اخیر در مناطق بلوچ‌نشین بارها تکرار شده، نشان‌دهنده الگویی از کشتارهای فراقضایی و اعدام‌های صحرایی است؛ جایی که شهروندان بلوچ، چه با اتهامات اثبات‌نشده و چه بدون هیچ اتهامی، پیش از رسیدن به دادگاه و بدون طی مراحل قانونی، مستقیماً هدف گلوله قرار می‌گیرند. روندی که برای بسیاری از خانواده‌ها، دیگر نه یک «برخورد امنیتی»، بلکه حذف فیزیکی بدون محاکمه تلقی می‌شود.