فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجاناز مبارزه و خواستهای دموکراتیک و آزادیخواهانهٔ دانشجویان قاطعانه دفاع میکنیم. هرگونه سرکوب و محدودیت تجمع، اعتراض، و فعالیت دانشجویان در دانشگاه را محکوم میکنیم. …
فریاد دانشجویان انعکاس خشم جامعه
پس از کشتار دی ماه، که رژیم هزاران نفر از کودکان، جوانان، زنان و مردان را به قتل رساند، موج وسیعی از خشم و تنفر در جامعه به وجود آمد. این خشم و تنفر، که اساساً متوجه حاکمیت و دستگاههای سرکوبگر آن است، بخشهای مختلف جامعه را به میدان مبارزۀ اجتماعی کشانده است. بر همین اساس دانشجویان به کشتار و زندانی کردن معترضان، از جمله کشتار دانشجویان معترض، واکنش نشان دادند و این مبارزه ادامه خواهد داشت.
دانشجویان بخش فعال و آگاهی از جامعه هستند که بهرغم سرکوبهای عریان، در همهٔ دورانها، بهویژه در دورهٔ اخیر، پرچم مبارزه علیه سرکوب و استبداد خونریز رژیم را بر افراشته نگاه داشته اند. اکنون دانشگاه سنگر آزادی و تبلور مقاومت جوانان در مقابل بیدادگری، کشتار، نابرابری، و فسادی است که زندگی تودههای مردم را به تباهی کشانده است. دانشجویان می گویند: «در برابر خونهای ریختهشده، بازداشتهای گسترده، و یورش به حریم دانشگاه سکوت را همدستی با ظلم میدانیم.»
واکنش دانشجویان به سیاستهای رژیم حاکم و مسئولیتپذیری در مقابل درد و رنج کارگران و زحمتکشان به آنها جایگاه ویژهای بخشیده است، همچنان که در گذشته نیز با رزمندگی و هوشیاری پیشگام مبارزه علیه رژیم شاه و جمهوری اسلامی بودند. ۱۶ آذر و ۱۸ تیر روزهایی هستند که دانشجویان با حماسه آفرینی و جانفشانی علیه استبداد شاهنشاهی و حاکمیت اسلامی به پا خاستند و این دو روز را به نماد مبارزات آزادیخواهی و دموکراتیک تبدیل کردند. همراهی با اعتراضهای تودهها و خود را فرزند کارگران دانستن دانشجویان را در جایگاه وجدان بیدار تودهها قرار داده است.
برخی از خواستهای دانشجویان که در تظاهرات و اعتراضها در مناطق مختلف کشور اعلام کردهاند چنیناند:
• آزادی بیقیدوشرط همهٔ دانشجویان بازداشتی
• پایان برخوردهای خشونتآمیز و خروج فضای امنیتی از دانشگاه و خوابگاهها و دیگر مراکز دانشجویی
• لغو مجازیسازی تحمیلی
• حفظ کرامت دانشجویان
• پاسخگویی شفاف مسئولان در قبال جانهای ازدسترفته
این مطالبات در همۀ موارد با خواستهای سیاسی، یعنی نفی رژیم حاکم و استقرار دموکراسی واقعی همراه است.
تشکلهای مستقل کارگران، معلمان، بازنشستگان، زنان، پرستاران، رانندگان، دانشآموزان و ملیتهای زیر ستم در این مبارزه در کنار دانشجویان قرار دارند و از این خواستها دفاع میکنند. سازمانهای سیاسی و نیروهای فعال نیز وظیفه دارند بر وحدت میان همهٔ طبقات و اقشار زحمتکش جامعه تأکید ورزند و از مبارزهٔ مشترک و هدفمند و یکپارچهٔ کارگران و زحمتکشان حمایت کنند، همچنان که دانشجویان مبارز نیز وظیفه دارند با آگاهی و هوشیاری همپیمانان خود را بشناسند و مبارزات متحد و متشکل را سازماندهی کنند. سازماندهی در اشکال مختلف، حفظ و گسترش پیوند با تودهها، بهویژه با کارگران، معلمان، و با جنبشهای پیشرو زنان و روشنفکران و حفظ و گسترش نیروها و تلاش بیشتر در جهت پیوند و کمک متقابل جنبشهای دانشجویی در سطح کشور ضامن ارتقای جنبش دانشجویی و نیز پیشرفت و گسترش جنبش عمومی کارگران و زحمتکشان کشور است.
فرزندان کارگران در سنگر دانشگاه اجازه نخواهند داد که فرصتطلبان و همدستان بورژوازی خلع شده از قدرت و کارگزاران قدرتهای بزرگ امپریالیستی جان جوانان مبارز و تودههای معترض را وثیقهٔ به قدرت رسیدن خویش و تحقق اهداف ارتجاعی و ضدّمردمیشان قرار دهند.
امنیت با سرکوب ساخته نمیشود و دانشگاه با ترس زنده نمیماند!
اگر کلاسها را ببندید، اندیشه را نمیتوانید به بند بکشید!
۸ اسفند ۱۴۰۴
سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
کارگران بازنشسته خوزستان
گروه اتحاد بازنشستگان
برگرفته از کانال تلگرام سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه