فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانزینب جلالیان زندانی سیاسی کُرد محکوم به حبس ابد که هیجدهمین سال دوران حبس خود را در زندان یزد میگذراند و به بیمارهای مختلفی دچار است، روز جمعه ۱۱مهرماه ۱۴۰۴ پس از عمل جراحی فیبروم در یکی از بیمارستانهای یزد، بلافاصله بدون تکمیل روند درمان به زندان بازگردانده شد…
صدای بازداشت شدگان ایران، جمعه ۱۱مهرماه ۱۴۰۴زینب جلالیان، زندانی سیاسی کُرد محکوم به حبس ابد، پس از عمل جراحی فیبروم در یکی از بیمارستانهای یزد، تنها ۲۴ ساعت بعد بدون تکمیل روند درمان به زندان بازگردانده شد.
او ماههاست با وخامت جسمانی، خونریزی و عدم دسترسی به خدمات درمانی روبهروست.
بیست و دو نهاد حقوق بشری و سیزده مدافع حقوق بشر در بیانیهای مشترک خواستار آزادی بیقید و شرط او شدند.
نه گزارشگر ویژه سازمان ملل نسبت به ادامه حبس، شکنجه و عدم دسترسی به خدمات درمانی هشدار دادهاند و تأکید کردهاند که «زمان بسیار حیاتی است».
نهادهای امنیتی آزادی او را به «ابراز ندامت و توبه» مشروط کردهاند.
زینب جلالیان، متولد سال ۱۳۶۱ در روستای دیم قشلاق ماکو (استان آذربایجان غربی)، در ۲۰ اسفند ۱۳۸۶ توسط مأموران امنیتی در جاده کرمانشاه-سنندج بازداشت شد. او پس از دستگیری با ضرب و شتم و تحت شکنجههای شدید جسمی و روحی در بازداشتگاه ستاد خبری اطلاعات کرمانشاه قرار گرفت و سپس به زندان سنندج منتقل شد. به گفته همبندیان، او در بازجوییها بارها تحت شکنجه بیهوش شد و حتی مجبور به راه رفتن با پاهای مجروح ناشی از شلاق شد.
محاکمه و صدور حکم
در آذرماه ۱۳۸۷، قاضی مرادی، رئیس وقت شعبه اول دادگاه انقلاب کرمانشاه، بدون حضور وکیل مدافع، زینب را به اتهامات «اقدام مسلحانه علیه نظام»، «حمل و نگهداری سلاح غیرمجاز» و «فعالیت تبلیغی به نفع گروههای مخالف» به اعدام محکوم کرد. این حکم تحت عنوان «محاربه» صادر شد و سپس توسط شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان کرمانشاه تأیید شد. در مهر ۱۳۹۰، حکم اعدام به حبس ابد کاهش یافت.
شکنجه و انتقالهای مکرر
زینب جلالیان در طول ۱۸ سال حبس، بارها بین زندانهای مختلف از جمله اوین، دیزلآباد کرمانشاه، خوی، قرچک ورامین، کرمان و یزد جابجا شده است. او در این مدت حتی یک روز مرخصی برای رسیدگیهای پزشکی دریافت نکرده است. در بازجوییها، او با شکنجههای شدیدی مانند ضرب و شتم با کابل، تهدید به تجاوز و ضربات سنگین مواجه شد. در یکی از جلسات بازجویی، ضربهای با میله آهنی به سر او منجر به بیهوشیاش شد.
مقاومت در برابر اعتراف اجباری
مقامات بارها زینب را تحت فشار قرار دادند تا در مصاحبههای تلویزیونی اعتراف کند، اما او هرگز تسلیم این خواسته نشد. در سال ۱۳۹۹، پس از ابتلا به کرونا در زندان قرچک ورامین و اعتصاب غذا، در شرایط جسمی وخیم به زندان کرمان منتقل شد و مدتی در سلول انفرادی نگهداری شد. سپس به زندان یزد انتقال یافت.
زینب جلالیان، زندانی سیاسی کُرد محکوم به حبس ابد، پس از عمل جراحی فیبروم در یکی از بیمارستانهای یزد، تنها ۲۴ ساعت بعد بدون تکمیل روند درمان به زندان بازگردانده شد.
زینب جلالیان ماههاست با وخامت جسمانی، خونریزی و عدم دسترسی به خدمات درمانی روبهروست.
بیست و دو نهاد حقوق بشری و سیزده مدافع حقوق بشر در بیانیهای مشترک خواستار آزادی بیقید و شرط او شدند.
نه گزارشگر ویژه سازمان ملل نسبت به ادامه حبس، شکنجه و عدم دسترسی به خدمات درمانی هشدار دادهاند و تأکید کردهاند که «زمان بسیار حیاتی است».
نهادهای امنیتی آزادی او را به «ابراز ندامت و توبه» مشروط کردهاند.