حقوق کارگران کفاف نان خالی را هم نمی‌دهد

پرویز زعیمی، فعال صنفی کارگران ایران پوپلین رشت، با انتقاد از بی‌توجهی دولت به معیشت کارگران گفت: «تورم لحظه‌ای است، اما حقوق کارگران سالی یک‌ بار افزایش می‌یابد. در حالی که بیش از ۷۰درصد مزد صرف مسکن می‌شود، چیزی برای خوراک و درمان و پوشاک باقی نمی‌ماند….

پرویز زعیمی، فعال کارگری کارخانهٔ ایران پوپلین رشت، با اشاره به فشارهای ناشی از تورم بر زندگی کارگران به ایلنا گفت: «قرار بود حقوق کارگران متناسب با افزایش تورم بالا برود، اما این وعده عملی نشده است. کارگر کالا را تولید می‌کند، اما همان کالا هر ماه گران‌تر می‌شود و دستمزد او ثابت می‌ماند. به همین دلیل قدرت خریدش روزبه‌روز کاهش پیدا می‌کند.»

او با بیان اینکه حقوق کارگران حتی کفاف خوراک خانواده را هم نمی‌دهد توضیح داد: «بیش از ۶۰ تا ۷۰درصد درآمد کارگران صرف اجاره و مسکن می‌شود و سهمی برای درمان، پوشاک، و مواد غذایی باقی نمی‌ماند.» بهٔ گفته او، افزایش ناگهانی قیمت مواد غذایی مانند مرغ، که در یک شب از ۸۰هزار به ۱۴۰هزار تومان می‌رسد، کارگران را کاملاً از خرید این اقلام محروم می‌کند.

زعیمی تصریح کرد: «دستمزد کارگران تنها سالی یک بار تغییر می‌کند، در حالی که قیمت‌ها ماهانه و حتی هفتگی افزایش می‌یابد. این موضوع باعث شده است معیشت کارگران به‌شدت تحت فشار قرار گیرد.»

او با اشاره به تأثیر جنگ ۱۲روزه ایران بر بازار کار گفت: «برخی شرکت‌ها پس از این جنگ اقدام به تعدیل نیرو کردند یا پرداخت حقوق‌ها را به تعویق انداختند.» به باور او، بیکاری از مهم‌ترین معضلات امروز جامعه است که زمینه‌ساز آسیب‌های اجتماعی مانند اعتیاد، طلاق، جرائم و مشاغل کاذب می‌شود.

این فعال کارگری افزود: «مشکلات تنها به گرانی کالاهای اساسی محدود نیست. در حوزهٔ درمان نیز کارگران با موانع جدی روبه‌رو هستند. هزینه‌های درمانی بالا در بیمارستان‌های خصوصی و صف‌های طولانی در مراکز تأمین اجتماعی فشار مضاعفی بر کارگران وارد کرده است

زعیمی ضمن انتقاد از عملکرد دولت و وزارت کار تأکید کرد: «سیاست‌گذاری‌های کلان به عهدهٔ دولت است، اما توجهی به کارگران نمی‌شود. قراردادهای موقت، نبود تشکل‌های مستقل کارگری، و ضعف نظارت امنیت شغلی را از بین برده است.» به گفتهٔ او، حتی در جلسات تعیین مزد نیز گاهی نمایندگان کارگران حذف می‌شوند.

او بی‌توجهی به معیشت کارگران را عامل افت کیفیت تولید ملی دانست و گفت: «وقتی کارگر با حقوق ناچیز و شرایط ناپایدار کار می‌کند نمی‌توان انتظار کیفیت و بهره‌وری بالا داشت. همین امر موجب بازگشت کالاهای ایرانی از بازارهای خارجی و کاهش صادرات شده است.»

زعیمی در پایان هشدار داد: «در کشور ما به کارگران اهمیتی داده نمی‌شود. دولت‌ها شعار می‌دهند، اما کارگران هر روز بیش از پیش به لایه‌های فرودست سقوط می‌کنند. آنها نه امنیت اقتصادی دارند و نه امنیت روانی، و در کنار حقوق ناچیز، همیشه با خطر اخراج مواجه‌اند.»

کارگران شرکت ایران پوپلین رشت صبح روز چهارشنبه دوم مهر در اعتراض به پرداخت نشدن کامل حقوق مرداد و واریز نشدن حقوق شهریور در مقابل در ورودی این شرکت دست به تجمع زدند.

کارگران ایران پوپلین رشت، که با قراردادهای سه ماهه و بدون امنیت شغلی در این شرکت مشغول به کارند، اغلب با تأخیر در پرداخت‌ حقوق مواجه‌اند، به‌طوری که امسال این چندمین بار بود که در اعتراض به این وضع دست به تجمع اعتراض زدند.

ایران پوپلین رشت روزگاری یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های نساجی کشور با ۱,۲۰۰ کارگر بود که اکنون با کمتر از ۳۰۰ کارگر و با داشتن بدهی‌های کلان به کار ادامه می‌دهد که نتیجهٔ غارت رانت‌خواران حکومتی است.