فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانکارزار “سهشنبههای نه به اعدام” سهشنبه ۱۱ شهریور در ۵۱ زندان زیر در هفته هشتادوچهارم در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان زاهدان (بند زنان)….
۷۰۴نفر در سال جاری اعدام شدهاند. زندانیان زندان لنگرود قم، به جمع زندانیان اعتصابی علیه سلب دولتی حق حیات پیوستند.
در حالیکه ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق حیات را «غیرقابل سلب» میداند، آمارهای تکاندهنده از موج گسترده اعدامها در ایران، نشانگر تداوم سرکوب خشن و سیستماتیک مردم و حذف بیرحمانه مخالفان است؛ تنها در هفته گذشته ۳۹ نفر از جمله ۲ زن جان خود را بر دار از دست دادهاند و شمار اعدامها در سال جاری به ۷۰۴ مورد رسیده است.
اعدامهای روزمره و پرشمار، که بخش قابلتوجهی از آنها شامل مهاجران افغانستانی یا شهروندان افغانستانی-ایرانی میشود، نه صرفاً یک نقض آشکار حقوق بشر، بلکه ابزاری برای ایجاد رعب عمومی است. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در اطلاعیه این هفته خود تأکید کرده است:
این اعدامها نه تنها نقض حقوق بنیادین بشر است، بلکه نشانگر سرکوب خونین مردم و تلاش حکومت برای حفظ قدرت از طریق ترساندن و خاموش کردن صدای آزادی و عدالتخواهی است.
علیه «ناپدیدسازی قهری»
در آستانه چهلمین روز اعدام مهدی حسنی و بهروز احسانی، دو زندانی سیاسی که خانوادههایشان پس از گذشت ۳۶ روز هنوز از محل دفن آنها بیخبرند، بار دیگر مسئله «ناپدیدسازی قهری» و شکنجه روانی خانوادههای داغدار مورد توجه قرار گرفته است.
مهدی حسنی و بهروز احسانی در واپسین روزهای شهریورماه ۱۴۰۳ با حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، در فرایندی شتابزده و بدون رعایت حق تجدیدنظر به مجازات مرگ محکوم شدند. تنها چند ماه بعد، در تاریخ ۱۸ دی، این حکم بدون آنکه مراحل دادرسی در دادگاه تجدیدنظر طی شود، مستقیماً در دیوان عالی کشور تأیید شد.
در ادامه، روز ۷ بهمن ۱۴۰۳ مسئولان زندان به بهانه اعزام برای «فیزیوتراپی»، حسنی را به طور ناگهانی از بند هشت خارج کرده و به زندان قزلحصار منتقل کردند؛ اقدامی که نگرانی و گمانهزنیهای بسیاری را در میان خانواده و همبندیهای او برانگیخت. سرانجام، در سحرگاه ۵ مرداد ۱۴۰۴، هر دو زندانی سیاسی—بدون اطلاعرسانی قبلی به خانوادهها یا وکلایشان—مخفیانه به دار آویخته شدند.
از سوی دیگر، مقاومت در برابر چرخه مرگبار اعدام همچنان ادامه دارد. اعتصاب غذای هفتگی زندانیان سیاسی در قالب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به هفته هشتاد و چهارم رسیده و با پیوستن جمعی از زندانیان زندان لنگرود قم، اکنون ۵۱ زندان در این حرکت اعتراضی مشارکت میکنند.
افزون بر این، ۴۴ زندانی سیاسی با انتشار بیانیهای علیه صدور حکم اعدام برای شریفه محمدی، پخشان عزیزی و وریشه مرادی، سه زن زندانی سیاسی، صدای اعتراض خود را به گوش جامعه جهانی رساندند.
اعدامهای بیوقفه، محرومیت خانوادهها از دانستن سرنوشت عزیزانشان و تداوم سیاست ارعاب، تصویری آشکار از استفاده ابزاری حاکمیت از «مرگ» برای خاموش کردن حیات اجتماعی و سیاسی مردم ارائه میدهد. این در حالی است که اصل بنیادین حق حیات، بر اساس اسناد بینالمللی از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر، حقی مطلق و غیرقابل سلب است.
در ۵۱ زندان مختلف در هفته هشتادوچهارم؛ پیوستن زندان لنگرود قم به “کارزار سهشنبههای نه به اعدام”
در آستانه چهلمین روز اعدام بزدلانه مهدی حسنی و بهروز احسانی هستیم؛ دو زندانی سیاسی اعدام شده که همچنان پس از ۳۶ روز، خانواده و دوستانشان از محل دفن آنها بیخبرند. این رفتار غیرانسانی که معنایی جز ناپدیدسازی قهری و شکنجه خانواده جانباختگان ندارد، بخشی از الگوی مستمر نقض حقوق بشر و حقوق خانوادههای داغدار در ایران است.
اعدامهای گسترده و بیرحمانهای که هر هفته در کشور ما رقم میخورد، با آمار نگرانکنندهی ۳۹ اعدام، شامل ۲ زن زندانی در هفته گذشته و ۷۰۴ اعدام در سال جاری[۱۴۰۴] ، نه تنها نقض آشکار حقوق بنیادین بشر است، بلکه نشانگر سرکوب خونین مردم و تلاش حکومت برای حفظ قدرت از طریق ترساندن و خاموش کردن صدای آزادی و عدالتخواهی است.
با وجود همه اینها، باور داریم که جای قربانیان این ظلمها نه در خاک فراموشی، بلکه در قلب تکتک ایرانیان آزاده است. خون آنان همچنان در رگهای جوانان جوشان و جاری است و راه آنها چراغ امید برای آیندهای بدون اعدام و خشونت خواهد بود.
با پیوستن جمعی از زندانیان زندان لنگرود قم در هفته هشتادوچهارم به کارزار سهشنبههای نه به اعدام، آمار زندانهایی که در کارزار مشارکت دارند به ۵۱ زندان افزایش یافت و این همه نشان از مقاومت گسترده زندانیان و جامعه در مقابله با اعدام است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» مصمم است تا لغو کامل احکام اعدام در ایران و تضمین احترام به حقوق بشر و عدالت، صدای خانوادههای داغدار، زندانیان و همه مردم آزادیخواه باشد.
در پایان، این کارزار فقدان یکی از همراهان و حامیان کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” (اقای ولی دانشورکار پدر زندانی سیاسی شاهرخ دانشورکار که حضوری موثر در تجمعات داشتند) را به خانواده محترم ایشان و همه حامیان و اعضای کارزار، صمیمانه تسلیت میگوید.
کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” سهشنبه ۱۱ شهریور در ۵۱ زندان زیر در هفته هشتادوچهارم در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین، زندان قزلحصار(واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبد کاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان لنگرود قم
هفته هشتادوچهارم
۱۱شهریور ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام