نشانههایی بسیار آشکار در سراسر کشور گویای این واقعیت است که سران حاکمیت مطلق ولایت فقیه نهتنها از حل عاجل بحرانهای اقتصادی و اجتماعی کشور عاجز است و اکثر طرحهای حکومتیشان برای مدیریت این بحرانها کاملاً شکست خورده، بلکه در لحظه کنونی جان و سلامت مردم و معیشت طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان و فرودستان (یعنی اکثر مردم میهنمان) را در وضعیتی فاجعهبار قرار داده است…
فشار اصلی این بحرانها همواره بر دوش مردم بوده و واقعیت آن چنان عیان شده که حتی علی خامنهای هم، هرچند محتاطانه، اما ناگزیر بهبیان آن شده است. برای مثال،علی مدنیزاده، وزیر اقتصاد ایران شامگاه ۱۷ مرداد در یک برنامه تلویزیونی از “باز شدن گره” گروه ویژه اقدام مالی خبر داد. به گفته او، پس از تصویب عضویت ایران در کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان یافته فراملی (پالرمو)، ایران را پس از هفت سال به جلسه دعوت کردهاند.
گروه ویژه اقدام مالی پس از تعلیق دو لایحه مرتبط با «مبارزه با پولشویی» و «حمایت مالی از تروریسم» ایران را در فهرست کشورهای پرخطر که در ادبیات این سازمان بینالمللی «سیاه» نامیده میشود، قرار داد. در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی دو لایحه مرتبط با این مساله پس از رفت و برگشت میان نهادهای حکومتی در مجمع تشخیص مصلحت نظام بایگانی شدند. اردیبهشت ۱۴۰۴ مجمع تشخیص مصلحت نظام یکی از این دو لایحه را تصویب کرد. این تصمیم پس از آن گرفته شد که دی ۱۴۰۳ علی خامنهای، با بررسی دوباره این لایحهها موافقت کرد.
بر کسی پوشیده نیست که حاکمیت مطلق ولایت فقیه نهتنها سد راه دگرگونیهای بنیادین است، بلکه در لحظه کنونی جان و سلامت مردم و معیشت طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان و فرودستان (یعنی اکثر مردم میهنمان) را در وضعیتی فاجعهبار قرار داده است.
فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان