فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانراهاندازی اینترنت ملی در ایران به معنای بستن اینترنت جهانی به روی مردم است و این کار به معنای سرکوب شدید اما پنهانی مردمی است که علاقمند هستند با دنیا ارتباط داشته باشند و داشتن ارتباط مردم ایران با دنیا، حق مسلمشان است و کسی حق ندارد در این مورد به بهانههای واهی ممانعت به عمل آورد.
این طرح ضد ملی نیز مانند طرحهای تنفرآمیز گشت ارشاد، شکستن دیشها، حجاب اجباری و گزینشهای پرخفقان استخدامی منجر به شکست خواهد شد…
خدیجه گلین مقدم
ملت همه چیز را میفهمند و میدانند.
باز نفستان بالا آمد؟
باز شروع کردهاید؟
باز در حال تقویت کارهای ضد مصالح کشور هستید باز وارونهگوییها و وارونهکاریهایتان گل کرده است؟
ملت برده شما نیستند که هر روز یکجور آنها را شکنجه میکنید.
حکومت ضعیف و ناکارامد علاقهای به آزادی جریان اطلاعات و آزادی بیان و دموکراسی ندارد. آنان دوست دارند فقط خود طرح بدهند، خود حرف بزنند، هر چه خود گفتند، همان را مردم گوش کنند و اگر هم گوش نکردند حسابشان با کرامالکاتیبن باشد.
آنها از بهبه و چهچه اطرافیان خود لذت میبرند. منتقدین را به زندان میافکنند و ….آنها وقتی بیدار میشوند که کار از کار گذشته است و دست انتقامی و …. و آنها را سر جایشان مینشاند که این بزرگترین حقارت برای آنان است.
طرح اینترنت ملی ضد ملیترین کاریست که حاکمیت با فشار و زور در حال به کرسینشاندن آن است.
اینترنت ملی یا اینترنت طبقاتی شکاف عظیمی که بین دولت و ملت وجود دارد را تبدیل به دره بزرگ (گراند کنیون) خواهد کرد.
دولت باید این را متوجه باشد که حاکمیت راهی را که میرود کاملا با حقوق شهروندی مردم ایران در تضاد است و ایجاد اینترنت طبقاتی یعنی زیر پا گذاشتن حقوق ملت توسط حاکمیت.
بنابراین وظیفه دولت است که در برابر این کینهتوزی آشکار حاکمیت با مردم، از حقوق ملت دفاع کند، نه آنکه معاون اول دولتش پرچمدار اینترنت طبقاتی و بستن جریان اطلاعات آزاد باشد.
در خبرها آمده است که دکتر عارف معاون اول رئیس جمهور در اظهار نظری خطرناک در خصوص اینترنت ملی در شورای بیمصرف عالی مجازی تاکید کرده است که هر چه سریعتر باید اینترنت ملی همه گیر شود.
تحقق این ایده نادرست یعنی بردن کشور به سوی خفقان حتمی و سرکوب نرم که عملا یکی از خشونتبارترین کارهایی است به مثابه شکنجه سفید، گرفتن انتقام سخت از ملت و توهین به مردم توسط دولت و حاکمیت است.
رئیس جمهور خود بهتر از هر کسی میدانند که برای حاکمیت ایران نه شکاف طبقاتی، نه اینترنت طبقاتی، و نه حتی کانیونِ طبقاتی بین ملت و خودش (هیچیک) مهم نیست. حاکمیت دلخوش به همان یکی دو درصدیست که ظاهرا انقلابیند. این غرگی حاکمیتی کشور را به سوی ناکجا آباد سوق داده است و آن را غرق کرده است.
مشکل کشور ما اتصال مردم به اینترنت جهانی، یا شبکههای ماهوارهای نیست، که سالهاست حاکمیت با انواع حیل با آنها مبارزه میکنند.
مشکل کشور ما وجود شماها و امثال شما در رئوس امور است که نمیدانید چه میکنید و هر روز کشور را وارد بحرانهای جدیدی میکنید.
راهاندازی اینترنت ملی در ایران به معنای بستن اینترنت جهانی به روی مردم است و این کار به معنای سرکوب شدید اما پنهانی مردمی است که علاقمند هستند با دنیا ارتباط داشته باشند و داشتن ارتباط مردم ایران با دنیا، حق مسلمشان است و کسی حق ندارد در این مورد به بهانههای واهی ممانعت به عمل آورد.
این طرح ضد ملی نیز مانند طرحهای تنفرآمیز گشت ارشاد، شکستن دیشها، حجاب اجباری و گزینشهای پرخفقان استخدامی منجر به شکست خواهد شد. چرا که چنانچه اگر ملت چیزی را نخواهند، آن مورد منجر به شکست خواهد شد.
دسترسی به اطلاعات آزاد و آزادی بیان حق هر شهروندیست که میشود آن را با اینترنت ملی (ضد ملی) نابود کرد و خفقان ۱۰۰ درصدی را در کشور حاکم کرد تا دیگر هیچ دیدهبانی نباشد که به حاکمیت پر از خطا بگوید که بالای چشمشان آبروست.