در کنار همشهریان افغانستانی‌مان و در برابر این فاشیسم عریان و عادی‌سازی آن بایستیم

در کنار همشهریان افغانستانی‌مان و در برابر این فاشیسم عریان و عادی‌سازی آن بایستیم. اگر امروز فریاد خشم و شرم ما پژواکی بلند نداشته باشد، اگر امروز جبهه‌ای برای مقاومت دربرابر دیگری‌هراسی و فاشیسم شکل ندهیم این موج به افغانستانی‌ها، کوردها، بلوچ‌ها و بهاییان و همه آن‌هایی که امروز «دیگری» خوانده می‌شوند محدود نخواهند ماند. برای نظام ستم و استثمار و سلطه همه سرانجام، و به نوبت، دیگری هستیم….

نقد: گفتمان نژادپرستانه و سیاست مهاجرستیزانه‌ای که در چند سال گذشته روندی رو به رشد داشت و در ماه‌های اخیر شدتی بی‌سابقه یافته بود، پس از حمله‌ی وحشیانه‌ی اسراییل به ایران و جنگ ۱۲‌روزه اینک ابعادی هولناک و تاریک به خود گرفته است. هم‌دستی و هم‌سویی آن‌ها که دیروز از ریختن بمب‌ها و موشک‌های رژیم نسل‌کش اسراییل بر سر مردم هلهله‌ی شادی سر می‌دادند و آن‌ها که امروز با بزک ملی‌گرایی و «اقتدار ملی» و «امنیت» خواستار سلب حق زندگی، کار و تحصیل از هزاران مهاجر هستند عریان‌تر از آن است که نیاز به توضیح داشته باشد.

جنگ برای‌ رژیم ستم و استثمار، برای رژیم شکنجه و اعدام، همواره «نعمت» بوده است. برچسب‌های «مهاجر قانونی» و «مهاجر غیرقانونی» صرفاً پرده‌پوشی مضحکی است برای پنهان کردن دشمنی تاریخی و طبقاتی این رژیم با ستم‌دیده‌ترین و به حاشیه ‌رانده‌شده‌ترین مردمان؛ برای پرده انداختن بر این واقعیت که این رژیم از این نظر فرقی با آن دموکراسی‌های پوشالی غربی ندارد که می‌کوشند با دیگری‌سازی هم‌بستگی و هم‌دلی به وجود آمده میان ستم‌دیدگان را به نفع خود مصادره کنند. نوک پیکان حمله‌ اینک به سوی مهاجرانی نشانه رفته است که سال‌ها بدون برخورداری از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی و شهروندی در ایران استثمار شده‌اند تا فراموش کنیم که شهروند افغانستانی‌ از آن‌هایی که هر روز ما را استثمار می‌کنند، از آن‌ها که هر روز ما را به درفش و داغ و زندان تهدید می‌کنند «هم‌وطن‌»‌‌تر و هم‌سرنوشت‌تر است.

در این میان از یاد نباید برد که حمله به افغانستانی‌های ساکن ایران و ایرانی‌های افغانستانی‌تبار گرچه از سوی رژیم هدایت و اجرا می‌شود اما بدون هم‌سویی و هم‌صدایی (یا سکوت) شنیع بخشی از جامعه امکان‌پذیر نبوده، نیست و نخواهد بود. بی‌گمان بخش بزرگی از جامعه هم با افغانستانی‌ها هم‌دل است اما شوربختانه صدایی چندان بلند ندارد که مقابل این موج غیرانسانی بایستد. صدایمان را بلند کنیم. در کنار همشهریان افغانستانی‌مان و در برابر این فاشیسم عریان و عادی‌سازی آن بایستیم. اگر امروز فریاد خشم و شرم ما پژواکی بلند نداشته باشد، اگر امروز جبهه‌ای برای مقاومت دربرابر دیگری‌هراسی و فاشیسم شکل ندهیم این موج به افغانستانی‌ها، کوردها، بلوچ‌ها و بهاییان و همه آن‌هایی که امروز «دیگری» خوانده می‌شوند محدود نخواهند ماند. برای نظام ستم و استثمار و سلطه همه سرانجام، و به نوبت، دیگری هستیم.

#نه_به_نژادپرستی
#نه_به_جنگ