فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانحکومت فاسد و سرکوبگر، برای مقابله با خیزشها و اعتراضات مردمی، به اعدامهای خودسرانه و سرکوب سیستماتیک ادامه میدهد. تنها در چهار روز نخست تیرماه، دستکم ۱۷ زندانی – از جمله یک زن – اعدام شدهاند. از ابتدای سال ۱۴۰۴ نیز دستکم ۴۲۴ تن به دار آویخته شدهاند. در هفته گذشته، ۱۸ زندانی اعدام شدند؛ آماری هولناک که در سالهای اخیر بیسابقه است….
در حالی که موج سرکوب و اعدام در ایران به شکل نگرانکنندهای شدت گرفته، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفتاد و پنجمین هفته خود، سهشنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴، با مشارکت زندانیان در ۴۷ زندان کشور ادامه یافت. این حرکت اعتراضی، که در قالب اعتصاب غذا در زندانهای سراسر کشور پی گرفته میشود، به یکی از مهمترین نمادهای مقاومت در برابر سیاست حذف فیزیکی و سرکوب سیستماتیک در جمهوری اسلامی تبدیل شده است.
خیز اعدام؛ وحشت و انقباض حکومتی در وضعیت جنگی
بر اساس گزارش این کارزار، تنها در چهار روز نخست تیرماه، دستکم ۱۷ تن از جمله یک زن در زندانهای مختلف ایران اعدام شدهاند. این در حالی است که آمار کلی اعدامها از ابتدای سال ۱۴۰۴ به بیش از ۴۲۴ مورد رسیده؛ آماری هولناک که به گفته فعالان حقوق بشر، در سالهای اخیر بیسابقه بوده است.
در هفته گذشته ۱۸ نفر به دار آویخته شدند. روندی که نه تنها نگرانکننده، بلکه نمایانگر تلاش حاکمیت برای ارعاب جامعه در پاسخ به شرایط خاصی است که پس از جنگ ۱۲ روزه ایجاد شده است. در شرایط جنگی اخیر، جمهوری اسلامی امنیت زندانیان را تأمین نکرد، بلکه حالا از فضای بحران برای تشدید انتقامگیری دارد استفاده میکند.
بهموازات افزایش اعدامها، مجلس وابسته به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی با تصویب مصوبهای جدید، بستر قانونی برای تشدید صدور و اجرای احکام اعدام را گسترش داده است؛ اقدامی که بهزعم فعالان کارزار، نه تنها در خدمت «عدالت» نیست بلکه بهوضوح تلاشی برای حذف فیزیکی مخالفان و تحکیم قدرت سرکوبگرانهی نظام ولایت فقیه است.
اعدام سه کولبر کرد – آزاد شجاعی، ادریس آلی و رسول احمد محمد – به اتهام جاسوسی در روندی مبهم و فاقد شفافیت قضایی، بار دیگر توجهها را به سوی شکنندگی حق حیات اقلیتهای ملی در ایران جلب کرده است. این اعدامها در بحبوحه موج بازداشتهای گسترده در شهرهای مختلف کشور رخ داده و نگرانیها نسبت به وضعیت بازداشتشدگان و امکان اجرای احکام سنگین، از جمله اعدام، را تشدید کرده است.
اعتصاب در ۴۷ زندان؛ اعتراض خاموش در دل سرکوب
در چنین شرایطی، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با تأکید بر خطر روزافزون اعدام برای زندانیان سیاسی، عقیدتی و اقلیتها، اعلام کرده که اعتصاب غذا در ۴۷ زندان کشور ادامه یافته است. این زندانها شامل نقاطی از تهران، فارس، خوزستان، کردستان، آذربایجان، مازندران، و دیگر استانها هستند.
یکی از تحولات مهم این هفته، تعطیلی زندان اوین و انتقال بخشی از زندانیان آن به زندانهای تهران بزرگ و قرچک است؛ با این جابهجایی، زندان قرچک جایگزین اوین در فهرست اعتصابی این کارزار شده است. این موضوع، علاوه بر تغییر نقشه جغرافیایی اعتصاب، نشاندهنده تغییراتی در سیاستهای امنیتی حکومت برای کنترل بهتر زندانیان و پراکندهسازی جمعیتهای معترض در زندانهاست.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بار دیگر از نهادهای حقوق بشری، افکار عمومی جهان و بهویژه خانوادههای زندانیان خواسته است که در برابر خشونت سیستماتیک سکوت نکنند. کارزار از خانوادهها میخواهد که اسامی بازداشتشدگان را منتشر کنند، خواستار آزادی آنان شوند و اجازه ندهند حکومت در سکوت و بیخبری، چرخه اعدام و حذف را ادامه دهد.
اعدام بهمثابه ابزار حفظ بقا و بازتولید سرکوب
افزایش اعدامها، تصویب قوانین سرکوبگرانه و موج بازداشتهای بیرویه نشان از آن دارد که حکومت ایران با بحران مشروعیت، انفجار اجتماعی و فرسایش ساختاری به ویژه پس از جنگ ۱۲ روزه روبهروست. در چنین وضعیتی، اعدام مکانیسمی برای کنترل، ارعاب، بازتولید سلطه و همگن سازی تحمیلی فضای اجتماعی است. جمهوری اسلامی با قربانیکردن «حق حیات»، حالا نه فقط در پی مهار خشم فروخوردهی جامعهای است که بارها به خیابان آمده و فروپاشی نظم سیاسی موجود را به رخ کشیده است، بلکه درصدد بازیابی اقتدار و سلطهای است که در جریان جنگ از دست داده است، روندی مشابه با آنچه در فاصله آغاز جنگ ایران-عراق و کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ رخ داد.
تداوم کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” در هفته هفتاد و پنجم در ۴۷ زندان مختلف : اعلام نگرانی کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نسبت به افزایش سرکوب و گسترش اجرای اعدام
حکومت فاسد و سرکوبگر، برای مقابله با خیزشها و اعتراضات مردمی، به اعدامهای خودسرانه و سرکوب سیستماتیک ادامه میدهد. تنها در چهار روز نخست تیرماه، دستکم ۱۷ زندانی – از جمله یک زن – اعدام شدهاند. از ابتدای سال ۱۴۰۴ نیز دستکم ۴۲۴ تن به دار آویخته شدهاند. در هفته گذشته، ۱۸ زندانی اعدام شدند؛ آماری هولناک که در سالهای اخیر بیسابقه است.
تصویب مصوبه اخیر مجلس فرمایشی حکومت در جهت افزایش سرکوب و تشدید اعدامها، بهویژه علیه مخالفان و زندانیان سیاسی، در کنار روند افزایشی اجرای احکام اعدام، نشان از جامعهای انفجاری و وجود حکومتی سرکوبگر و نامشروع دارد که برای حفظ بقای خود، “حق حیات” شهروندان را قربانی میکند.
نظام ولایت فقیه روز چهارشنبه گذشته، سه کولبر کرد به نامهای آزاد شجاعی، ادریس آلی و رسول احمد محمد را در روندی غیرشفاف و ناعادلانه به اتهام جاسوسی اعدام کرد.
در هفتههای اخیر نیز موج گستردهای از بازداشتها در شهرهای مختلف به بهانههای واهی سیاسی و امنیتی صورت گرفته که باعث نگرانی جدی ما نسبت به سرنوشت بازداشتشدگان شده است. بیم آن میرود که بسیاری از آنان با اتهامات سنگین مواجه شده و از حق دادرسی عادلانه محروم شوند.
در این شرایط، جان زندانیان سیاسی محکوم به اعدام بیش از پیش در خطر است. ما اعضای این کارزار، همراه با مردم ایران، خواستار لغو مجازات اعدام و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و وجدانهای بیدار میخواهد که صدای زندانیان محکوم به اعدام باشند و به یاد داشته باشند که حکومت مستبد نهتنها در دوران جنگ و بمباران امنیت زندانیان را تأمین نکرد، بلکه اکنون پس از پایان بحران، در پی انتقامگیری از مردم و زندانیان است. همچنین از خانوادههای زندانیان، بهویژه کسانی که در این روزها عزیزانشان بازداشت شدهاند، میخواهیم سکوت نکنند؛ اسامی آنان را منتشر کرده و خواستار آزادی بیقید و شرطشان باشند.
لازم به ذکر است که با تعطیلی زندان اوین و انتقال زندانیان به تهران بزرگ و قرچک، از این پس زندان قرچک بهعنوان جایگزین زندان اوین در فهرست زندانهای اعتصابی کارزار قرار میگیرد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴، در ۴۷ زندان زیر در هفته هفتاد و پنجم با اعتصاب غذا ادامه مییابد:
زندان قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرمآباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند زنان و مردان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران.
هفته هفتاد و پنجم
سهشنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام