فضای سرکوب و فشار بر بی‌شناسنامه‌ها در سیستان و بلوچستان

در قرن بیست و یکم در رژیم جمهوری اسلامی، معلمی که در تجمع اخیر مدافعان حقوق شهروندان فاقد مدارک هویتی در سیستان‌ و بلوچستان حضور داشته، روایت می‌کند که چگونه برخوردهای خشن و سیاست‌های “ردمرز” دوباره احیاء شده‌اند….

به‌گفته‌‌ی او، در یکی از این تجمع‌ها، “زهره صیادی، فعال مدنی شناخته‌شده در حوزه‌ی دفاع از کودکان و خانواده‌های بی‌شناسنامه، هدف حمله‌ی مردی قرار گرفت که با لحنی تهدیدآمیز به او نزدیک شد و درگیری‌ای رقم زد که با آسیب‌دیدگی او همراه شد.

این معلم می‌گوید : در سال‌های گذشته، تلاش فعالان محلی باعث شده بود روند بازداشت‌های خانوادگی و اخراج اجباری متوقف شود و کودکان بی‌مدرک با دریافت «کد آموزشی» امکان تحصیل پیدا کنند. اما «پس از تحولات امنیتی اخیر، فضا دوباره امنیتی شده و همان چرخه‌ی ترس و سکوت درحال بازگشت است.»

او خبر می‌دهد که اخیراً گروهی از خانواده‌ها در یکی از روستاهای نزدیک خاش، بدون تفکیک زن و مرد و کودک، بازداشت شده‌اند و بسیاری از آن‌ها هم‌چنان در بی‌خبری به‌سر می‌برند.

به‌گفته‌ی این شاهد، «خشونت علیه فعالان و توقف رسیدگی به پرونده‌های هویتی» نشانه‌ای است از این‌که دستاورد سال‌ها تلاش مدنی در خطر محوشدن است.

او تأکید می‌کند : «آسیب‌دیدن یک فعال فقط یک حادثه نیست؛ نشانه‌ای است از عادی‌شدن ستم و هزینه‌دارشدن دفاع از محرومان.»

شاهد عینی از تشدید برخوردهای امنیتی علیه خانواده‌های بی‌شناسنامه و فعالان مدنی گزارش می‌دهد.

“زهره صیادی”، فعال مشهور دفاع از حقوق کودکان بی‌شناسنامه، در تجمعی هدف حمله‌ی فیزیکی قرار گرفته است.

سیاست‌های «ردمرز» و بازداشت‌های خانوادگی بازگشته‌اند.

روند صدور شناسنامه و پیگیری پرونده‌ها متوقف شده و فشارها افزایش یافته است.

فعالان محلی می‌گویند فضای سرکوب پس از چند سال آرامش نسبی دوباره شدت گرفته است.