فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان«هیچ کودکی نباید بینام، بیصدا و بیمدرسه بماند»؛ جمعی از کنشگران اجتماعی، فرهنگی، مدنی و مدافعین حقوق کودک اعلام میکنند که بحران کودکان بیشناسنامه، دیگر مسئلهای اداری یا محلی نیست؛ بلکه بحرانی ملی و انسانی است که نیازمند مداخله فوری جامعه جهانی است. چراکه سکوت در برابر آن، بهمعنای همدستی با ساختار تبعیض است…
به گزارش ندای زنان، جمعی از کنشگران اجتماعی، فرهنگی و مدنی در بیانیهای با عنوان «هیچ کودکی نباید بینام، بیصدا و بیمدرسه بماند» خواستار اقدام فوری نهادهای بینالمللی در دفاع از حقوق کودکان بیشناسنامه در سیستان و بلوچستان شدند.
در این بیانیه آمده است که هزاران کودک در مناطق محروم ایران، بهویژه سیستان و بلوچستان، از بدو تولد از حق آموزش، درمان، هویت و شهروندی محروماند و «در سایه زیست میکنند». نویسندگان بیانیه این وضعیت را «شکلی نهادینه از تبعیض» و یکی از آشکارترین مصادیق نقض حقوق بشر در ایران دانستهاند.
بیانیه با اشاره به مفاد کنوانسیون حقوق کودک و سایر اسناد بینالمللی، تأکید میکند که این شرایط نقض مستقیم تعهدات رژیم جمهوری اسلامی است. امضاکنندگان از نهادهای بینالمللی از جمله یونیسف، سازمان ملل و دولتهای دموکراتیک خواستهاند که با فشار سیاسی و دیپلماتیک، رژیم ایران را وادار به اجرای تعهدات خود کنند.
در بخش پایانی، بیانیه پنج خواسته مشخص را مطرح کرده است:
۱٫ ثبت تولد و صدور شناسنامه اضطراری برای کودکان بیهویت در مناطق محروم.
۲٫ اجازه فوری برای ثبتنام همه کودکان فاقد مدارک در مدارس کشور.
۳٫ تشکیل کمیته نظارتی مشترک با مشارکت یونیسف برای پایش وضعیت آموزش.
۴٫ راهاندازی کارزار جهانی برای مستندسازی نقض حقوق کودکان در مناطق مرزی ایران.
۵٫ اعمال فشار سیاسی و دیپلماتیک بینالمللی بر حکومت ایران جهت اجرای تعهدات حقوق بشری خود.
امضاکنندگان این بیانیه تأکید کردهاند:
«کودکانی که امروز در بلوچستان بدون نام و بیمدرسه رها شدهاند، فردا شهروندان فراموششدهی جهان خواهند بود. این فاجعه باید همین امروز متوقف شود.»