حرف‌های یک کاسب بازار، یک هفته مانده به شب چله

از وضع بازار بگم…
از بی‌خبری و بی‌ثباتی…
از آجیل نمی‌گم، تکراریه.

فقط می‌خوام بگم دردمونو به کی بگیم؟….

شکلات رو از شرکت خریدم،
۲۶۰ تومن فروختم.
رفتم دوباره بخرم، شد ۲۷۰.
دوباره آوردم، فروختم ۲۷۳.
امروز سفارش گذاشتم، گفتن ۳۰۰ تومن!

آقا… دردمو به کی بگم؟

این وضع کاسبی‌مونه،
اینم وضع جنسمونه،
هیچ کاری از دستمون برنمیاد.

انقدر درد داریم که
دیگه حتی بلد نیستیم درد رو به کسی بگیم.

مزد زحمت‌مون شده چی؟
اینکه زن و بچه مردم میان مغازه
و نمی‌تونن حتی یک کیلو آجیل بخرن.

این فقط درد من نیست…
درد همه‌ست.