فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان۸ مارس روز جهانی زن را به همراه تسلیت و همبستگی با همه هموطنان داغدیده دیماه و جنگ ویرانگر، داغدیدگان جنبش زن، زندگی، آزادی و احترام بر زنان مبارز و قهرمان کشورمان از جمله: مادران خاوران، مادران پارک لاله، مادران دادخواه و زنان مبارز در زندان ها گرامی می داریم….
روز جهانی زن، روز همبستگی با مبارزات زنان و مبارزان راه آزادی، عدالت اجتماعی، استقرار صلح در جهان، یادآور نبرد تاریخی زنان برای کسب حقوق مساوی و رهایی از بند ستم های جنسی، جنسیتی، طبقاتی و برای جهانی عاری از تبعیض و خشونت است.
خشونت علیه زنان ریشه در ساختار نظام اقتصادی و طبقاتی دارد و به عناوین مختلف در خانه و اجتماع پیاده می شود، پلیدترین اشکال خشونت به صورت سلب حیات انسانها، اعدام و جنگها نمایان می شوند.
جنگ ها که در دنیای سرمایه داری در زمینه حل بحران ها عمل کرده و می کنند، عواقب اسفناک و تیره ایی چون قتل عام انسانهای بیگناه، آوارگی، دربدری، ویرانی ها را در پی دارد . زنان و کودکان اولین قربانیان آن بشمار میروند.
جنگ غزه نمونه بارز آن است که با بیش از ۷۰ هزار نفرکشته همراه بوده، که تقریبا ۷۰ در صد آن را زنان و کودکان تشکیل می دهند.
مبارزات حق طلبانه زنان ایران برای احقاق حقوق انسانی، اجتماعی، مدنی و برعلیه جامعه واپسگرای سنتی مذهبی و مکمل های آن از جمله : خشونت، قوانین زن ستیز و تبعیض ها از همان ماههای نخست بعد از انقلاب آغاز شد.
زنان ایران به عنوان نیمی از جمعیت ایران (۴۲٫۶ میلیون زن) همچنان در زیر یوغ قوانین قرون وسطایی چون قوانین حجاب اجباری، ارث و دیه(نصف مردان)، شهادت در دادگاه(دو زن برابریک مرد)، ازدواج، طلاق، حصانت فرزندان و معضلاتی چون کودک همسری، زن کشی و قتل های ناموسی قرار دارند.
بنا بر آمارهای رسمی کشور، در دنیای کار نرخ بیکاری زنان به ۱۶ درصد رسیده که افزایش ۲٫۳ درصدی نسبت به سال قبل دارد. نرخ مشارکت اقتصادی زنان ۱۳٫۶ در صد است که در رتبه های پایین جهانی قرار دارد و بیانگر خروج بیش از ۲۱۲ هزار نفری زنان از چرخه فعالیت اقتصادی و کاهش ۲۸۷ هزارنفری زنان شاغل روبرو است. بر اساس همین آمارها از بین ۳٫۶ میلیون زنان شاغل بیش از دو میلیون نفر، یعنی نزدیک به ۶۰ درصد از آنها در بخش اقتصاد غیر رسمی از جمله در کشاورزی کار می کنند و از پوشش مناسب بیمه تامین اجتماعی، بیمه درمانی و حقوق بازنشستگی محروم هستند. اقتصاد غیر رسمی در برگیرنده مجموعه ای از کارها مانند دستفروشی در متروها یا در خانه ها برای پرستاری از کودکان و سالمندان است. زنان نخستین گروهی هستند که از بازار کار بیرون رانده می شوند.
این در حالیست که زنان جایگاه مهمی در نظام آموزشی دارند. بیش از ۶۰ درصد از دانشجویان دانشگاه ها را زنان تشکیل می دهند که این رقم در میانگین جهانی نیز، از بالاترین ها در جهان است. اما از نظر مشارکت اقتصادی محدود به ۱۶ در صد است. بیش از ۶۷ درصد از زنان بیکار دارای تحصیلات عالی هستند. نرخ بیکاری زنان تحصیل کرده تقریبا دو برابر مردان است.
مشارکت سیاسی زنان در ایران همچنان با محدودیت های ساختاری و قانونی مواجه است و تنها ۶ در صد از کرسی های مجلس شورای اسلامی در اختیار زنان است.
قوانین زن ستیز و تبعیض آمیز، گرانی، تورم لجام گسیخته، فقر، فساد، سیاست های اقتصادی نولیبرالی رژیم حاکمه، تحریم های امپریالیستی و سرکوب خشن، اعتراضات مسالمت آمیز و خیزش هایی رابهمراه داشته و دارد.
خیزش دیماه ۱۴۰۴ که از بازار تهران شروع شد درمدت کوتاه سراسر کشور را در بر گرفت و جوانان، این نیروی اجتماعی آینده ساز درصف نخست اعتراضات قرار گرفت ، که با اهدا جان خود، قربانی دنیای نفرت انگیز استبداد و استکبار شد.
این خیزش در ادامه جنبش های قبلی از جمله: خیزش مردمی زن، زندگی، آزادی در سال ۱۴۰۱ با پیشگامی زنان بود. پیش از آن نیز خیزش های سال های ۸۸، ۹۶، ۹۸ به تربیت بعد از تقلب انتخابی، افزایش قیمت اجناس و گرانی بنزین، با مطالبه هایی چون: رهایی از رژیم دیکتاتوری مذهبی، تبعیض ها، سرکوب ها همراه بود. در تمام این خیزش ها و اعتراضات دانشجویان، کارگران، پرستاران، معلمان و بازنشستگان همه جا زنان در صف اول حضور داشته و دوشادوش مردان استبداد مذهبی را به چالش کشیدند.
پس از یورش جنایتکارانه گزمگان رژیم استبداد مذهبی وکشتاردر دیماه سال ۱۴۰۴، با گذشت هفته ها هنوز هم آثارغم واندوه در چهره ها و روان مردم ستمدیده همچنان نقش عمیقی بسته است که میهن ما برای دومین بار در گرو حمله های تجاوزگرانه دولت های راسیستی نتانیاهو و ترامپ قرار گرفته است. به همراه این تجاوز آشکار که به ویرانی ها ونابودی زیرساختارهای کلیدی وطن مان انجامیده است، صدها بی گناه نیز جان خود را از دست داده اند.
این حمله جنایتکارانه و تجاوز نظامی علیه حاکمیت و تمامیت ارضی ایران نقض آشکار حقوق بین المللی است.
جمهوری اسلامی با ماجرا جویی های مداوم در سیاست های داخلی و خارجی ، در شعله ور شدن این جنگ ویرانگر سهم داشته است. این روزها تحت شرایط تحمیل شده جنگی نشانی از لغزش “استبداد مذهبی” دیده می شود . شاید که بتواند سرآغازی برای پایان این پدیده اجتماعی باشد. اما زندگی و امنیت هم میهنان ما و آینده کشور نباید در گرو رهایی از چاله “استبداد مذهبی” با اندکی غفلت در معرض فرو رفتن در درهُ عمیق استعمار و استکبار دیگری قرار گیرد.
تجاوزهای نظامی امپریالیستی همانطور که تاریخ نشان داده است در هیچ کجای دنیا آورندهُ دمکراسی، آزادی و رهایی از یوغ استثمار و استبداد نبوده است، بلکه فقط اثرات مهلک جنگ ها را بدنبال داشته است. جنگ طلبی یکی از خصوصیات امپریالیسم است که مفاهیمی نظیر کرامت انسانی، انسانیت و حقوق بشر را در زباله دان تاریخ جا داده است و بی عدالتی، بی قانونی، غارت وسودجویی را در لباس دمکراسی و آزادی به جهان عرضه کرده است.
۸ مارس ۲۰۲۶ را در حالی سپری می کنیم که خشونتی چند جانبه در میهن مان در جریان است که قلم از توصیف آن عاجزست، دراین روز وطن ما رنگ ونمای جدیدی را دارد، چهره ویران شده کشورمان، خاطرات غم انگیزی را در تاریخ کشورمان حک خواهد کرد.
ادامهُ جنگ خانمانسوز، جنبش اعتراضی مردمیِ همواره سرکوب شده، سرنوشت میهن مان را در شرایط سرنوشت ساز و دشواری قرار داده است .
راه نجات ایران از چنگال دیکتاتوری حاکم نه درمسیر ادامه جنگ و اتکا به قدرت های خارجی، بلکه مسیری دیگر را می طلبد: مبارزه برای اتحاد فعال نیروهای ملی، چپ و مترقیِ جویای عدالت اجتماعی. بدون همبستگی و اتحاد این نیروها آینده کشور ما را خطری جدی تهدید می کند.
۸ مارس امسال، مبارزه زنان ایران در این لحظات سرنوشت ساز می تواند، مبارزه مشترک در کنار مردان و جوانان برای تقویت اتحاد نیروی شکست ناپذیرانسانی در درون کشور، با اهداف اقداماتی در جهت خاتمه هر چه زودتر جنگ، استقرار صلحی پایدار و برقراری حکومتی ملی ، دمکراتیک بر پایه عدالت اجتماعی، استقلال و حفظ حاکمیت ملی باشد.
نه به جنگ، نه به دیکتاتوری !
زنده باد صلح !
۸ مارس ۲۰۲۶
م- افسانه