فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجاندر شصتوهشتمین هفته کارزار “سهشنبههای نه به اعدام”، صدای زندانیان در ۴۱ زندان، علیه ماشین کشتار حکومت، همچنان بلند است….
در شصتوهشتمین هفته از اعتصاب غذای سراسری کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان در ۴۱ زندان سراسر کشور بار دیگر در اعتراض به چرخه بیوقفه و گستردهی صدور و اجرای احکام اعدام، دست به اعتصاب زدند. این حرکت اعتراضی، که حالا به یکی از پایدارترین اشکال مبارزه مدنی در درون زندانهای جمهوری اسلامی بدل شده، در حالی ادامه مییابد که شتاب اجرای احکام مرگآور بهطرز نگرانکنندهای افزایش یافته است.
بر اساس گزارش کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، از ابتدای اردیبهشتماه ۱۴۰۴ تاکنون، دستکم ۹۶ نفر، از جمله یک زن، در زندانهای ایران اعدام شدهاند؛ آماری که بهطور میانگین، معادل چهار اعدام در روز است. این روند، نشاندهندهی استفاده فزایندهی حکومت از ابزار اعدام برای سرکوب و ایجاد رعب، نشانهای از بحران مشروعیت، و ناتوانی در حکمرانی در مواجهه با بحرانهای انباشته داخلی و فشارهای بینالمللی است.
در شرایطی که مقاومت در زندانها ادامه دارد، این توسل به خشونت قضایی برای مدیریت نارضایتی و کنترل تنش خود به میانجی تحریک اعتراضات بدل شده است.
صدور احکام جدید اعدام علیه زندانیان سیاسی
در روزهای گذشته، موج صدور احکام اعدام علیه فعالان سیاسی و مدنی نیز ادامه یافت. احسان فریدی، دانشجوی ۲۲ ساله دانشگاه فنی تبریز، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز به ریاست قاضی عبدی و با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. قاضی احمد درویشگفتار نیز برای امین (پیمان) فرحآور گیساوندانی، شاعر و زندانی سیاسی اهل گیلان، به اتهام «بغی و محاربه» حکم اعدام صادر کرده است.
صدور این احکام، همچون موارد مشابه دیگر، بدون رعایت اصول اولیه دادرسی عادلانه و در نبود وکیل منتخب برای متهمان صورت گرفته است؛ روندی که نقض آشکار حقوق بنیادین بشر، از جمله حق دفاع و دسترسی به دادگاه بیطرف است.
اعدام زندانیان در سکوت نهادهای رسمی
در ادامه موج اعدامها، بامداد دوشنبه ۲۲ اردیبهشت، سه زندانی دیگر به نامهای محبوبه خسرونژاد، فیروز علیاری و صفا قرهداشی در زندان مرکزی گرگان اعدام شدند. این افراد که در پروندههایی جداگانه به اتهام «قتل عمد» محکوم به قصاص (اعدام) شده بودند، بدون هیچ اطلاعرسانی رسمی از سوی نهادهای قضایی و رسانههای دولتی، به دار آویخته شدند. این سکوت، بخشی از رویهی مرسوم حکومت و رسانههای وابسته به آن در پنهانسازی شمار و ماهیت اعدامهاست.
همچنین، بهگزارش حالوش، روز یکشنبه ۲۱ اردیبهشت دو زندانی به نامهای فریدون محمدی (با اتهام قتل) و محمدعلی میری (با اتهام مشارکت در نزاع منجر به قتل) در زندان زاهدان اعدام شدند.
به گزارش «کمپین فعالین بلوچ»، از بامداد سهشنبه ۱۹ فروردین تا سهشنبه ۱۶ اردیبهشت سال جاری دستکم ۳۸ شهروند بلوچ در زندانهای جمهوری اسلامی ایران اعدام شدهاند، امری که به روشنی نشانگر ستم مضاعف بر ملت بلوچ است.
ضرورت مستندسازی جنایات قضات
در بیانیه این هفته، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با تأکید بر افزایش بیسابقه اعدامها، از نهادهای بینالمللی حقوق بشری و مخالفان مجازات اعدام خواسته است که با افشای هویت و نقش قضاتی که در صدور این احکام مشارکت دارند، زمینههای طرح شکایت رسمی در مراجع مستقل بینالمللی را فراهم کنند. در شرایطی که جمهوری اسلامی از حل بحرانهای داخلی و خارجی خود ناتوان مانده، اعدام به ابزاری سیاسی برای بقا و سرکوب بدل شده است؛ و مقابله با آن، ضرورتی فوری و اخلاقی برای وجدانهای آگاه جهان.
به یاد برزان محمدی
کارزار همچنین یاد و خاطره برزان محمدی، زندانی سیاسی سابق و از حامیان پرتلاش این حرکت اعتراضی را که اخیراً در سانحهای دلخراش جان باخته، گرامی داشته و این ضایعه را به خانوادهاش و همه همراهان جنبش تسلیت گفته است. برزان محمدی، اهل سروآباد در کردستان، در سالهای اخیر به دلیل فعالیتهای مدنی و حمایت مستمر از زندانیان سیاسی، بارها با تعقیب قضایی و فشارهای امنیتی روبهرو شده بود.
تداوم اعتصاب غذای کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” در ۴۱ زندان، در هفته شصتوهشتم؛ صدور حکم اعدام علیه دو زندانی سیاسی
بر اساس گزارشهای منتشرشده، صدور و اجرای احکام اعدام توسط دادگاههای حکومت ولایت فقیه همچنان بدون وقفه ادامه دارد. از ابتدای اردیبهشتماه تاکنون، بیش از ۹۶ زندانی، از جمله یک زن، اعدام شدهاند؛ یعنی بهطور میانگین روزانه دستکم چهار تن به دار آویخته شدهاند.
در روزهای اخیر، امین (پیمان) فرحآور گیساوندانی، شاعر و زندانی سیاسی اهل گیلان، توسط قاضی احمد درویشگفتار به اتهام “بغی و محاربه” به اعدام محکوم شده است. همچنین احسان فریدی، دانشجوی دانشگاه تبریز، نیز از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز به اتهام “محاربه” به اعدام محکوم گردید. شایان ذکر است که این احکام غیرانسانی بدون امکان دسترسی زندانیان به وکیل منتخب صادر شدهاند.
ما از نهادهای حقوق بشری و مخالفان اعدام انتظار داریم که با افشای چهره قضاتی که در صدور این احکام نقش دارند، در نهادهای مستقل حقوق بشری علیه آنان طرح شکایت کنند.
در شرایطی که حکومت از حل بحرانهای داخلی و خارجی خود عاجز مانده، شتاب اعدامها افزایش یافته است. مقابله با اعدام در این شرایط، ضرورتی فوری و انکارناپذیر است. در هر گوشه از این سرزمین باید پرچم مبارزه با اعدام را برافراشت و صدای اعتراض را بلند کرد. نباید اجازه داد این حکومت جنایتکار جان شهروندان را بهراحتی بگیرد. آزادی، حق ملتی است که دههها برای دستیابی به آزادی، برابری و دموکراسی هزینههای سنگینی پرداخت کرده است.
کارزار “سهشنبههای نه به اعدام”، ضمن گرامیداشت یاد برزان محمدی، زندانی سیاسی سابق و از حامیان این کارزار که متأسفانه در سانحهای دلخراش جان باخت، این ضایعه را به خانواده او و تمامی همراهان کارزار تسلیت میگوید.
کارزار “سهشنبههای نه به اعدام”، در روز سهشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، برای شصتوهشتمین هفته متوالی، در ۴۱ زندان کشور در اعتصاب غذا خواهد بود:
زندانهای: قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، اوین (بند زنان، بند ۴ و ۸)، زندان مرکزی کرج، تهران بزرگ، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اراک، خرمآباد، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، کهنوج، طبس، مشهد، گنبدکاووس، قائمشهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزلآباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.
هفته شصت و هشتم – ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام