فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانفرماندار شهرستان «شهریار» گفت: تمام خانواده های جانباختگان حوادث دی ماه که به دیدارشان رفتیم خانواده های شریف و محترمی بودند. اکثر جانباختگان افراد زحمتکشی بودند که غالبا هم کارگر بودند و هیچ کدام دزد و قاچاقی نبودند.
به گزارش بنگاههای خبری «خبرآنلاین»، «انتخاب»، «دیدهبان ایران»، «جماران» «ویستا» و… و کانالهای اینترنتی، آقای سجاد برنجی فرماندار شهرستان شهریار روز شنبه در جلسه ای که با حضور اصناف و کارآفرینان شهرستان شهریار برگزار شد، اظهار کرد: باید فرصت کافی برای رسیدگی و همدردی با خانوادههایی که عزیزان خود را از دست دادهاند فراهم شود، زیرا این جانهای از دسترفته پارهتن خانوادهها بوده و فقدان آنان، پیچیدگیها و دشواریهای فراوانی به همراه دارد.
سجاد برنجی، سرپرست فرمانداری شهریار گفت: تمام خانواده های جانباختگان حوادث دی ماه که به دیدارشان رفتیم خانواده های شریف و محترمی بودند. اکثر جانباختگان افراد زحمتکشی بودند که غالبا هم کارگر بودند و هیچ کدام دزد و قاچاقی نبودند.
به گزارش جماران؛ فرماندار شهریار با بیان اینکه خانوادههای جانباختگان حوادث اخیر شریف هستند، گفت: همدردی با این خانوادهها اقدامی است که باید بهصورت مستمر انجام شود تا احساس کنند رنج آنان دیده و فهمیده میشود.
وی افزود: در گام بعدی باید به این پرسش پاسخ داد که این خانوادهها در چه شرایطی زندگی میکنند و چرا جوانان آنان در خیابان حضور مییابند و چنین اتفاقاتی رخ میدهد.
برنجی ادامه داد: به نظر میرسد بخش زیادی از این مسائل دارای ریشههای اجتماعی عمیق است از جمله تغییر سبک زندگی، تغییر نگرش نسلها نسبت به نهادهای فرهنگی، اجتماعی و رسانهای است.
فرماندار شهریار خاطرنشان کرد: بیشتر خانوادههای داغدار از اقشار زحمتکش و کارگر جامعه بودهاند؛ این نکته اهمیت دارد زیرا فشارهای اقتصادی زمینهساز شکلگیری احساس یأس و ناکامی در جامعه میشود.
وی یادآور شد: هنگامی که این تصور شکل میگیرد که فرزندان برخی(آقازادهها) از آسیبها مصون هستند اما فرزندان گروهی دیگر متحمل خسارت میشوند فشار روانی و اجتماعی تشدید میشود و این باید با تمام توان برطرف شود.
برنجی ادامه داد: باید دید چه چیزی میشود که این اتفاقات رخ میدهد؛ مهمترین قضیه حس تلخ ناامیدی از اینده است. اینها که جان باختند، آدمهای بیعاری نبودند، آنها حس تبعیض داشتند و میدیدند که میدوند اما نمیرسند.
- پ.ن. به جای اینکه بگه «کارگران این مملکت هر چه کار میکنند و زحمت میکشند، نمیتوانند حداقل هزینه زندگی را تامین کنند»، میگه «میدوند اما نمیرسند»!