فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجانامه جمعی از زنان زندانی سیاسی، از زندان قرچک : تعدادی از زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک در بیانیهای به رئیس قوه قضائیه از شرایط سخت این زندان نوشتند. آنها اشاره کردند که «ما در زندان قرچک نیستیم؛ ما در کنج ستم، در گوشهای طراحیشده برای محو کردنمان محبوس شدهایم.»…
متن کامل بیانیه:
آقای اژهای، رئیس قوه قضاییه
ما، زنان دربند، از کنج ستم زندان قرچک برای شما مینویسیم؛ جایی که به جرم تفاوت در نظر سیاسی، نهتنها حقوق شهروندیمان، بلکه انسانیتمان پایمال شده است. جایی که درهای عدالت را با قفلهای آهنینِ محرومیت از ابتداییترین حقوق انسانی به روی ما بسته و ما را در سیاهچالی از ظلم و تبعیض به اسارت گرفتهاید. ما در زندان قرچک نیستیم؛ ما در کنج ستم، در گوشهای طراحیشده برای محو کردنمان محبوس شدهایم.
شما تنها به این دلیل که باورمان با شما یکی نیست زندگی را از ما سلب کردهاید. وظیفه شما، بهعنوان حاکمیت، فراهم آوردن حداقل شرایط زیستی برای ماست؛ وظیفهای که نهتنها از عهده آن برنیامدهاید، بلکه با بیکفایتی ما را به شرایطی صدچندان ظالمانهتر از زندان قرچک سپردهاید. حکومتی که سالها کباده جنگ کشیده و هنوز هم میکشد، در شرایط جنگی حتی توانایی فراهم آوردن ابتداییترین امکانات و حقوق برای کسانی که به اسارت گرفته است را ندارد. ما را از دسترسی به کارگاه قرچک، از آب آشامیدنی، از برق و گاه حتی از غذا محروم کردهاید؛ این ستم سیستماتیک است. دیگر بحث بر سر این که ما زندانی سیاسی هستیم یا امنیتی، بیمعناست، ما در این سیستم انسان به شمار نمیآییم. شرایط اسفناک قرچک را ضرب در ده کنید، باز هم به عمق فلاکت ما در این کنج ستم نمیرسد. ما را نه در رده یک قاتل زنجیرهای، که کمتر از موجودات زنده میدانید؛ گویی از بمب و موشک نیز خطرناکتریم.
دو ماه است که در این کنج ستم و در بلاتکلیفی مطلق اسیر شدهایم. دو ماه است که وعدههای پوچ آزادی یا انتقال به اوین، تا طنین تلخ «همینجا خواهید ماند»، زندگی ما را به تمسخر گرفتهاید. دو ماه است که صدای بمب و موشک در گوشمان میپیچد و ما را به آرزوی پایان این کابوس سیاه وا میدارد.
آقای اژهای، شما بهعنوان رئیس قوه قضاییه موظفید حداقل شرایط زیستی را برای ما فراهم کنید، نه این که ستم و تبعیضی چندبرابر زندانیان محروم از زندگی قرچک به ما تحمیل کنید؛ مایی که سرافرازی وطنمان همواره خواستهمان بوده، مایی که انسانیم. این شرایط ضدبشری، این ظلم آشکار، شایسته هیچ جنبندهای نیست. ما نه رحم میخواهیم و نه چشمانتظار وعدههای بیسرانجام شما هستیم، محکومیت این ستم را فریاد میزنیم و پایان فوری اسارت در این سیاهچال ظلم را مطالبه میکنیم. وضعیت ما باید بیدرنگ تعیین تکلیف شود. این کابوس سیاه باید ویران شود. ما انسانیم و حق حیات و کرامت انسانیمان را با صدای بلند فریاد میزنیم.
زهره سرو
گلاره عباسی
محبوبه رضایی
پریوش مسلمی
مهنازطراح
مرجان دیبا
فرزانهمحمدی پارسا