خطاب به ملت شریف ایران و جامعه دانشگاهی؛
ما دانشجویان دانشگاه شیراز، با قلبی مالامال از خشم و اراده، اعلام میکنیم که حوادث خونبار و سرکوب گسترده دانشجویان در روز های گذشته به خصوص در ۱۵ دیماه، فصلی جدید از مقاومت ما را رقم زده است. آنچه در صحن دانشگاه و در میان دود و آتش گاز اشکآور و باتوم گذشت، نه یک عقبنشینی، بلکه جرقهای برای ایستادگی نهایی بود…..
ما استفاده از گاز اشکآور، اسپری فلفل و ضرب و شتم وحشیانه دانشجویان را به شدت محکوم میکنیم. مسئولین دانشگاه که اجازه ورود نیروهای سرکوبگر و مزدوران بسیجی را به حریم دانشگاه دادند، همدست این جنایات هستند. ما تمامی تشکلهای وابسته و افرادی را که در شناسایی، بازداشت و آزار دانشجویان نقش داشتند، شناسایی کرده و هرگز نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم.
«خوابگاه، سنگر مقاومت»
خطاب ما به تمامی یاران و همسنگرانمان در خوابگاههاست: از تمامی دانشجویان خوابگاهی میخواهیم که در کنار یکدیگر بایستند و تحت هیچ شرایطی خوابگاه را تخلیه نکنند. مدیریت دانشگاه با تهدید به تخلیه، قصد دارد ما را پراکنده و صدایمان را خفه کند. ما اعلام میکنیم که خوابگاه خانه ما و سنگر ماست؛ تا آخرین نفر میمانیم و اجازه نمیدهیم این فضا از حضور دانشجو تهی شود. اتحاد ما در خوابگاه، بزرگترین هراس سرکوبگران است.
ما تا آخر در کنار مردم ایران میمانیم. اعتراضات ما نه برای اصلاح، بلکه برای عبور کامل از این ساختار استبدادی است. عهد بستهایم که تا پایان این رژیم و رسیدن به فروپاشی و سرنگونی حاکمیت ظلم، از پای ننشینیم. دانشگاه شیراز تا روز آزادی، بخشی از پیکرهی اعتراضات سراسری مردم خواهد بود.
ما از تمامی دانشجویان، چه خوابگاهی و چه بومی، میخواهیم که در این نبرد نابرابر، دوشادوش هم بایستند. قدرت ما در تکثیر شدن است.
در پایان، در پاسخ به دههها ستم، استبداد و خونریزی، تنها یک کلام با حکومت ضحاک زمانه داریم:
«نه»؛ یک «نه» قاطع به جمهوری اسلامی.
جمعی از دانشجویان دانشگاه شیراز
فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان