فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجاندر پی جنگ دوازدهروزه ایران و اسرائیل، حکومت با برپایی چوبههای دار در پی تشدید فضای ارعاب است. تنها در مردادماه ۱۶۶ نفر اعدام شدند….
در فضای امنیتی پس از جنگ دوازدهروزه ایران و اسرائیل، نرخ اعدامها بهشکل نگرانکنندهای افزایش یافته است. تنها در مردادماه، ۱۶۶ نفر به دار آویخته شدند. طی هفته گذشته نیز ۳۱ نفر از جمله یک زن، جان خود را بر اثر اعدام از دست دادند. دو تن از این قربانیان در شهرهای کردکوی و بیرم لارستان در ملاعام حلقآویز شدند.
کارزار «نه به سهشنبههای اعدام» در گزارش هفتگی خود تأکید کرده است: «حکومت اعدامی قصد دارد با تحقیر و عادیسازی خشونت، جامعه را در وحشت فرو برد.»
این خشونت دولتی بهویژه اقلیتهای ملی و مهاجران افغانستانی را هدف گرفته است. بنا بر گزارشها، از ابتدای سال ۲۰۲۵ تاکنون دستکم ۴۶ شهروند افغانستانی اعدام شدهاند.
در برابر نقض دولتی حق حیات، مقاومت برای زندگی اما همچنان ادامه دارد. در هشتاد و سومین هفته کارزار «سهشنبههای اعدام»، زندانیان در سراسر کشور بار دیگر دست به اعتصاب غذا زدند.
کارزار گزارش داده است که در این هفته جمعی از زندانیان زندان دهدشت نیز به این حرکت جمعی اعتراضی پیوستهاند.
نه به اعدام شریفه محمدی
پس از آنکه امیر رئیسیان، وکیل دادگستری، در ۲۵ مرداد اعلام کرد دیوان عالی کشور حکم اعدام شریفه محمدی را تأیید کرده است، موجی از اعتراضات مدنی و صنفی شکل گرفت.
کانون صنفی معلمان تهران این حکم را «یادآور روزگار سیاه دهه شصت» دانست. شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت و شورای اعتراضات کارگران غیررسمی نفت (ارکان ثالث) نیز در اطلاعیهای مشترک نوشتند: «حکم اعدام برای شریفه محمدی، تعرض به ما کارگران و ما مردم است.»
همچنین سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، کارگران بازنشسته خوزستان و گروه اتحاد بازنشستگان با بیانیهای مشترک خواستار لغو فوری این حکم شدند. بیش از هزار فعال مدنی نیز با امضای بیانیهای تأکید کردند که اجرای حکم اعدام شریفه محمدی باید متوقف شود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از همه وجدانهای بیدار خواسته است که در برابر ماشین مرگ حکومتی بایستند و اعتراض علیه اعدام را بازتاب دهند.
قطعه ۴۱: محو شواهد جنایت
همزمان با تداوم سیاست اعدام و اعراب، تلاش حکومتی برای مخدوش ساختن خاطره جنایت نیز ادامه دارد.
شهرداری تهران قطعه ۴۱ بهشت زهرا ـ مزار زندانیان سیاسی اعدامشده در دهه ۶۰ ـ را به پارکینگ تبدیل کرده است. داوود گودرزی، معاون شهردار تهران، گفته است: «برای قطعه ۴۲ نیاز به پارکینگ داشتیم و از مسئولان مجوز گرفتیم.»
خانوادههای قربانیان و نهادهای حقوق بشری این اقدام را تلاش برای پاک کردن حافظه تاریخی و آثار جنایتهای حکومتی دانستهاند. سازمان عفو بینالملل در بیانیهای این اقدام را تلاشی شرمآور برای محو شواهد جنایت علیه بشریت خوانده است. و شماری از حقوقدانان نیز آن را غیراخلاقی و غیرقانونی توصیف کردند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» این اقدام را «بیحرمتی آشکار به قربانیان و خانوادههایشان» و «تلاشی شرمآور برای پاک کردن حافظه جمعی» برشمرده است.
گسترش کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” در هفته هشتاد و سوم به ۵۰ زندان مختلف؛ پیوستن زندان دهدشت به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
در ایران ِ تحت حاکمیت ولایت فقیه ماشین اعدام همچنان بیرحمانه قربانی میگیرد. تنها در ماه مرداد، ۱۶۶ تن به دار آویخته شدند؛ و در هفته گذشته، ۳۱ تن از هموطنان ما، از جمله یک زن اعدام شدند، و دو تن از قربانیان در کردکوی و بیرم لارستان در ملا عام حلق آویز شدند. حکومت اعدامی قصد دارد با تحقیر و عادیسازی خشونت، جامعه را در وحشت فرو برد.
طبق اخبار رسیده جمعی از زندانیان زندان دهدشت در هفته هشتاد و سوم به کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” پیوستند؛ افزودن نام زندان دهدشت به فهرست این کارزار یادآور این حقیقت تلخ است که هیچ گوشهای از ایران از سایه اعدام در امان نمانده است.
همزمان با خشم به خبر تکاندهنده دیگری مینگریم: تبدیل قطعه ۴۱ بهشت زهرا (قطعهای که یادآور هزاران زندانی سیاسی دهه ۶۰ و جنایتهای فراموشنشدنی آن سالهاست) به پارکینگ؛ اقدامی که نه تنها تلاشی شرمآور برای پاک کردن حافظه جمعی و آثار جنایتهای حکومتی است، بلکه بیحرمتی آشکاری به قربانیان و خانوادههایشان محسوب میشود، امری که از سوی عفو بین الملل نیز محکوم شده است.
کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” بار دیگر فریاد میزند:
اعدام راهحل نیست؛
اعدام نقض آشکار حق حیات است؛
اعدام ابزاری برای ایجاد رعب و تثبیت سرکوب سیاسی است.
این کارزار از همه نهادهای بینالمللی، فعالان حقوق بشر و همه وجدانهای بیدار میخواهد که در برابر این چرخه مرگ بایستند و اعتراض مردم ایران علیه اعدام را بازتاب کنند.
کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” در هفته هشتادوسوم روز سهشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۴ در ۵۰ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین، زندان قزلحصار(واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان) ،زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج،زندان کامیاران و زندان دهدشت
هفته هشتادوسوم
۴ شهریور ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام