شرایط برای پناهجویان افغانستانی در ایران هر روز وخیمتر میشود. به ویژه در شرایط پساجنگی، دستگاههای حکومتی شدت سرکوب علیه پناهجویان افغانستانی را شدیداً افزایش دادهاند. روز جمعه ۶ تیر ۱۴۰۴، رسانههای حکومتی به نقل از سرتیپ احمدعلی گودرزی، فرمانده مرزبانی فراجا، نوشتهاند که «هر گونه منزل و ملکی که به افغانیها اجاره داده شود، قولنامه آن باطل است» و با خواستار اخراج دستجمعی پناهجویان شدهاند….
بر اساس گزارشها، در دو روز گذشته (چهارشنبه و پنجشنبه)، بیش از ۶۰ هزار مهاجر افغانستانی از ایران اخراج شدهاند. این اخراجهای گسترده یک بحران انسانی ایجاد کرده است، چرا که اخراج کردن یک نفر یا یک خانواده از محل زندگیاش، یعنی محروم کردن شخص از کار، مدرسه، محل زندگی، روابط دوستی و ساختارهای حمایتی اجتماعی و …
در دو سال گذشته، بسیج کردن جامعه علیه پناهجویان به یکی از اولویتهای حکومت تبدیل شده است. با بسیج شدن جامعه علیه پناهجویان، حکومت در جایگاه مجری سیاستهای ضدمهاجرت، توانسته و میتواند حدی از مشروعیت را کسب کند. سیاستهای حکومت در این خصوص اشکال متنوعی داشته است: از کمپینهای پروپاگاندا جهت انسانیتزدایی و عادیسازی خشونت علیه پناهندگان افغانستان گرفته، تا باطل اعلام کردن مدارک هویتی (برگهی سرشماری) بسیاری از پناهندگان افغانستانی که سالهاست در جغرافیای ایران زندگی میکنند. حالا، در شرایطی که حکومت به طور کلی در تلاش است به بهانهی وضعیت جنگی و پساجنگی و «امنیت ملی»، به اشکال شدیدی از سرکوب مشروعیت ببخشید، حملات حکومت علیه پناهجویان افغانستانی هر روز شدیدتر میشود.
سکوت جامعه در برابر این سیاستهای هولناک، در شرایطی که جریانهایی از جامعه هم با این سیاستها همسو هستند، اجرای این سیاستها را تسهیل میکند. سکوت نکنیم.
فرقه دموکرات آذربایجان فرقه دموکرات آذربایجان